Με ιδιαίτερα έντονο τρόπο αντέδρασε η Μαρία Καρυστιανού στην απόφαση της προέδρου του δικαστηρίου για την υπόθεση των βίντεο της τραγωδίας των Τεμπών να δηλώσει αποχή, επικαλούμενη τη συμπεριφορά της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Σε ανάρτησή της, η κ. Καρυστιανού υποστηρίζει ότι η αποχή της δικαστού, η άμεση αποδοχή της από το δικαστικό συμβούλιο Λάρισας και η συνακόλουθη αναβολή της υπόθεσης επ’ αόριστον –με επανεκκίνησή της από την αρχή σε άγνωστο χρόνο– δεν συνιστούν πράξη ευθιξίας.
Αντίθετα, όπως τονίζει, πρόκειται για «δόλιο ελιγμό» χωρίς νομικό έρεισμα, ο οποίος οδηγεί ουσιαστικά σε καθυστέρηση της απονομής Δικαιοσύνης.
Η ίδια επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη στάση δεν μπορεί να εκληφθεί ως αντίδραση ενός θιγόμενου προσώπου, καθώς –όπως αναφέρει– μια δικαστής διαθέτει συγκεκριμένα μέσα αντίδρασης σε περίπτωση προσβολής, στα οποία δεν περιλαμβάνεται η δήλωση αποχής.
«Είναι μια ξεκάθαρη αρνησιδικία», καταλήγει, αμφισβητώντας ευθέως τη νομιμότητα και τη σκοπιμότητα της εξέλιξης.
Αναλυτικά αναφέρει:
Θα μπορούσα να ξεκινήσω λέγοντας πως η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα απουσιάζει, και έτσι να καταγράψω άλλη μια φορά το καθημερινό μας βίωμα.
Η δήλωση αποχής όμως της δικαστού των εξαφανισμένων video, η αυθημερόν αποδοχή της από το δικαστικό συμβούλιο Λαρισας και η για αυτόν τον λόγο αναβολή της υπόθεσης επ’ αόριστον και η εκκίνηση της σε άγνωστο χρόνο ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, δεν ήταν μια πράξη ευθιξίας, αλλά ένας δόλιος ελιγμός, στερούμενος νομικού ερείσματος.
Ήταν ένα πάνω από φανερό πρόσχημα με έναν και μοναδικό στόχο: να μας στερήσουν την πρόσβαση στην αλήθεια που κρύβουν τα βίντεο που τους «ξέφυγαν» και περισώθηκαν στα κινητά και τους υπολογιστές των πραγματογνωμόνων, αφού όλα τα άλλα φρόντισαν από την αρχή και τα εξαφάνισαν.
Αυτή η στάση δεν είναι απλώς μια αντίδραση θιγόμενου προσώπου. Εξάλλου μια δικαστής μπορεί να αντιδράσει ποικιλοτρόπως αν αισθανθεί προσβεβλημένη και να ασκήσει τα δικαιώματα της, στα οποία όμως ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ η δήλωση αποχής. Είναι μια ξεκάθαρη αρνησιδικία.
Όταν το δικαστικό συμβούλιο συναινεί αυθημερόν σε τέτοια αβάσιμα και παράτυπα αιτήματα, παύει να λειτουργεί ως εγγυητής του Νόμου και μετατρέπεται σε μέρος μιας σκοτεινής σφηκοφωλιάς.
Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο πως στη Λάρισα έχει δοθεί μια κοινή γραμμή, μια θλιβερή εντολή: το μεθοδικό ξέπλυμα του εγκλήματος των Τεμπών και η συγκάλυψη των υπαιτίων.
