Στις 21 Απριλίου 1967, εκδηλώνεται στην Ελλάδα στρατιωτικό πραξικόπημα από ομάδα αξιωματικών του στρατού, με επικεφαλής τους Γεώργιο Παπαδόπουλο, Στυλιανό Παττακό και Νικόλαο Μακαρέζο.
Η ενέργεια οδηγεί στην κατάλυση του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος και στην εγκαθίδρυση δικτατορικού καθεστώτος, το οποίο μένει γνωστό ως η «δικτατορία των Συνταγματαρχών».
Το πραξικόπημα πραγματοποιείται τις πρώτες πρωινές ώρες, με στρατιωτικές δυνάμεις να καταλαμβάνουν κομβικά σημεία στην Αθήνα, όπως κυβερνητικά κτίρια και στρατηγικές υποδομές. Παράλληλα, πραγματοποιούνται συλλήψεις πολιτικών προσώπων, αξιωματούχων και πολιτών που θεωρούνται ύποπτοι αντίστασης στο νέο καθεστώς.
Οι πραξικοπηματίες επικαλούνται ως αιτιολογία την ανάγκη αποκατάστασης της τάξης και την αποτροπή πολιτικής αστάθειας. Ωστόσο, η περίοδος που ακολουθεί χαρακτηρίζεται από αναστολή βασικών πολιτικών ελευθεριών, περιορισμό της λειτουργίας των θεσμών και διακυβέρνηση της χώρας με στρατιωτικά μέσα.
Η δικτατορία διαρκεί έως το 1974, οπότε και αποκαθίσταται η δημοκρατική ομαλότητα με τη Μεταπολίτευση.
Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου θεωρείται μία από τις σημαντικότερες και πλέον αμφιλεγόμενες περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
