Με ένα ξεκάθαρο μήνυμα επιστροφής στις ρίζες του, ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 70 του χρόνια μέσα από μια διοργάνωση που επενδύει στη μνήμη, τα πρόσωπα και τα τραγούδια που τον διαμόρφωσαν.
Το επετειακό show συγκεντρώνει στη σκηνή εμβληματικούς καλλιτέχνες από διαφορετικές δεκαετίες, επιχειρώντας να ενώσει το παρελθόν με το παρόν σε ένα ενιαίο τηλεοπτικό πλαίσιο.
Ανάμεσα στις πιο δυνατές στιγμές της φετινής διοργάνωσης ξεχωρίζει η επιστροφή της Vicky Leandros, η οποία θα ανοίξει τον Α’ Ημιτελικό με μια νέα εκδοχή του διαχρονικού «L’ Amour Est Bleu», σχεδόν 60 χρόνια μετά την πρώτη της εμφάνιση στη Βιέννη το 1967, όταν και ερμήνευσε το τραγούδι εκπροσωπώντας το Λουξεμβούργο σε ηλικία μόλις 15 ετών. Το συγκεκριμένο κομμάτι εξελίχθηκε σε παγκόσμιο hit, ιδιαίτερα μέσα από την ορχηστρική εκδοχή του Paul Mauriat, ενώ παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια στην ιστορία του διαγωνισμού.
Η πορεία της συνδέθηκε άρρηκτα με τη Eurovision, καθώς το 1972 επέστρεψε και κατέκτησε τη νίκη με το «Après Toi» χαρίζοντας στο Λουξεμβούργο μια ιστορική επιτυχία και καθιερώνοντας τον εαυτό της ως μία από τις σημαντικότερες φωνές του θεσμού.
Η αυλαία της φετινής Eurovision πέφτει με το «Celebration!» του Μεγάλου Τελικού, ένα επετειακό interval act με έντονο χαρακτήρα reunion, που φέρνει στη σκηνή γνώριμα και αγαπημένα πρόσωπα του διαγωνισμού. Ο Alexander Rybak επιστρέφει με το «Fairytale», το τραγούδι που χάρισε στη Νορβηγία τη νίκη το 2009, ενώ ο Kristian Kostov αναβιώνει το «Beautiful Mess», με το οποίο κατέκτησε τη δεύτερη θέση το 2017 για τη Βουλγαρία. Παρούσα και η Erika Vikman, έναν χρόνο μετά τη συμμετοχή της με τη Φινλανδία, όπως και οι Lordi, που επιστρέφουν είκοσι χρόνια μετά τη νίκη τους το 2006.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Max Mutzke επαναφέρει το «Can’t Wait Until Tonight», με το οποίο εκπροσώπησε τη Γερμανία το 2004. Η Miriana Conte δίνει σύγχρονο τόνο με το «SERVING», μετά τη συμμετοχή της με τη Μάλτα το 2025, ενώ η Ruslana ανεβάζει ξανά τη σκηνή με το «Wild Dances», που οδήγησε την Ουκρανία στην κορυφή το 2004. Το δικό της, ξεχωριστό στίγμα αφήνει και η Verka Serduchka, με το «Dancing Lasha Tumbai», ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα acts στην ιστορία του θεσμού.
Το επετειακό πρόγραμμα συμπληρώνουν εμφανίσεις όπως εκείνη του Parov Stelar, καθώς και του περσινού νικητή JJ, ο οποίος επιστρέφει στη σκηνή μετά την επικράτησή του, έχοντας ξεχωρίσει για την εξαιρετική ερμηνεία του.
Στα 70 της χρόνια, η Eurovision δεν περιορίζεται σε μια απλή διοργάνωση του διαγωνισμού, αλλά μετατρέπεται σε ένα μεγάλο επετειακό πάρτι!
