Η είδηση δεν ήταν ότι ο Αντώνης Σαμαράς άστραψε και βρόντηξε για τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα που αναπτύσσονται και εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Αναμενόμενο, προβλέψιμο και αυτονόητο.
Η είδηση ήταν ότι ο Αλέξης Τσίπρας σήκωσε τους τόνους επιβεβαιώνοντας ότι όταν μιλάει για “πατριωτική Αριστερά” εννοεί κάτι που δεν θυμίζει ΣΥΡΙΖΑ επί της ηγεσίας του στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ ξεπέρασε σε θυμό και μαχητικότητα τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη που είναι σταθερά αυστηρός έναντι της Τουρκίας. Ο πρώην πρωθυπουργός όμως δεν ακολουθούσε αυτό το μοτίβο στα ελληνοτουρκικά. Μετά το rebranding, όπως όλα δείχνουν, αλλάζει ύφος και στα εθνικά θέματα, κάτι σημαντικό για την ατμόσφαιρα στην οποία θα διεξάγεται η πολιτική αντιπαράθεση.
Η κυβέρνηση θα πιέζεται και από δεξιά και από αριστερά προκειμένου να ακολουθεί σκληρή “γραμμή” έναντι της Τουρκίας και αυτό δυσκολεύει τη διαχείριση σε μια συγκυρία στην οποία ο Ερντογάν αισθάνεται γεωπολιτικά ενισχυμένος και απομακρύνεται από την ΕΕ. Το κρίσιμο διάστημα θα είναι το φθινόπωρο, όταν θα ψηφιστεί στην τουρκική εθνοσυνέλευση το ν/σ για τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Τι θα συμβαίνει τότε εδώ; Ανελέητη σύγκρουση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης αντί για προσπάθεια εθνικής συνεννόησης; Το πιθανότερο. Και τι θα ζητούν από τον πρωθυπουργό οι πολιτικοί αρχηγοί; Να δείξει πυγμή και μέχρι πού να φτάσει;
Ο Τούρκος πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν μπορεί να επηρεάσει τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις. Αν τραβήξει κι άλλο το σχοινί, με δεδομένη την πόλωση στο εσωτερικό, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να απαντήσει αποφασιστικά ή να προσφύγει στην κάλπη για να ζητήσει ανανέωση εντολής με φόντο το Αιγαίο. Αυτό το σενάριο. η στήλη δεν το φαντάστηκε αλλά το μεταφέρει όπως το άκουσε από κορυφαίο στέλεχος της αντιπολίτευσης.
Στις δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου θα φανεί πόσο έχει πληγεί η Μαρία Καρυστιανού από τις αλλεπάλληλες αποχωρήσεις στελεχών που την καταγγέλλουν για αυταρχισμό, ερασιτεχνισμό και πολιτική ανεπάρκεια. Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία βρίσκεται σε μεγάλη κρίση και διατυπώνονται εκτιμήσεις από αντιπάλους της ακόμη και ότι δεν θα αντέξει μέχρι τις εκλογές. Δεν υπάρχει όμως κάποια μέτρηση που να επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο ενώ το αντισυστημικό κοινό της δεν είναι εύκολα προβλέψιμο.
Η τύχη του κόμματος Καρυστιανού, πάντως, ενδιαφέρει ιδιαίτερα τη ΝΔ γιατί θεωρείται συγκοινωνούν δοχείο με το υπό συγκρότηση κόμμα Σαμαρά. Αν, λοιπόν, αποδυναμωθεί δραματικά, θα ευνοηθεί σίγουρα το εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού, πέρα από πιθανά οφέλη για τη Νίκη ή το Βελόπουλο. Μπορεί ακόμη και να προκύψουν μετακινήσεις στελεχών από το κόμμα Καρυστιανού στο κόμμα Σαμαρά, όπως λένε πρόσωπα με εμπειρία στην ανάλυση των διεργασιών στο χώρο δεξιά της ΝΔ…
