Στο 2013 φέρεται να εντοπίζουν οι Αρχές την έναρξη της δράσης γύρω από το δίκτυο των εικονικών επιχειρήσεων που βρίσκεται στο επίκεντρο της υπόθεσης με πρωταγωνιστή τον Φίλιππο Καμπούρη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, μέσα στα επόμενα χρόνια δημιουργήθηκαν συνολικά περίπου 25 επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων νυχτερινά καταστήματα, εστιατόρια, καταστήματα ένδυσης και διαφημιστικές εταιρείες. Οι επιχειρήσεις αυτές φέρονται να λειτουργούσαν ως «εταιρείες-φαντάσματα», συσσωρεύοντας οφειλές προς τον e-ΕΦΚΑ και το Δημόσιο και στη συνέχεια διακόπτοντας τη λειτουργία τους.
Η μεθοδολογία, σύμφωνα με τις Αρχές, ήταν επαναλαμβανόμενη: όταν οι οφειλές αυξάνονταν και ο κίνδυνος εντοπισμού γινόταν μεγαλύτερος, οι εταιρείες έκλειναν και στη θέση τους δημιουργούνταν νέες, με διαφορετική επωνυμία. Για την ίδρυσή τους φέρεται να χρησιμοποιούνταν και οικονομικά ευάλωτα πρόσωπα ως «αχυράνθρωποι».
Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάζονται επίσης εικονικά τιμολόγια για υπηρεσίες που φέρεται να εκδίδονταν προς το ΛΑΟΣ, καθώς και τραπεζικές κινήσεις που έχουν μπει στο μικροσκόπιο των αρμόδιων Αρχών. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ερευνώνται χρηματικές εισροές προς λογαριασμούς του κόμματος από εταιρείες που συνδέονται με το δίκτυο, αλλά και εικονικά μισθωτήρια ακινήτων.
Η ζημία για τον e-ΕΦΚΑ υπολογίζεται σε περίπου 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ μαζί με τη φοροδιαφυγή η συνολική ζημία για το Δημόσιο εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπερνά τα 5 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, η Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος εξετάζει τραπεζικές συναλλαγές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η διαδρομή των χρημάτων.
Οι έρευνες συνεχίζονται, με τις Αρχές να επιχειρούν να χαρτογραφήσουν πλήρως το δίκτυο των εταιρειών, τα πρόσωπα που φέρονται να συμμετείχαν σε αυτό και τις οικονομικές διαδρομές που συνδέονται με την υπόθεση.
