Μπορεί οι κάλπες να μην έχουν στηθεί ακόμη, όμως στη Νέα Δημοκρατία η προεκλογική αγωνία έχει ήδη χτυπήσει κόκκινο.
Και όπως μαθαίνει η στήλη δεν περιορίζεται στην περιφέρεια, όπου οι οικογένειες, οι κουμπαριές και τα τοπικά δίκτυα επιρροής αποτελούν παραδοσιακά μέρος του πολιτικού παιχνιδιού. Το ίδιο έργο παίζεται πλέον και στα αστικά κέντρα, με την Α’ Αθήνας να συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Οι πληροφορίες θέλουν τις εσωκομματικές ισορροπίες να δοκιμάζονται, με γαλάζιους να μετρούν συμμάχους, να συγκρίνουν μηχανισμούς και να αναρωτιούνται γιατί η στήριξη πηγαίνει στον έναν υποψήφιο και όχι στον άλλον.
Στο ίδιο κάδρο, οι αιχμές για τον Θάνο Πλεύρη και την προβολή της κυβερνητικής πολιτικής στο μεταναστευτικό, με ορισμένους να του καταλογίζουν ότι επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο. Την ίδια ώρα, άλλοι φροντίζουν να διαμηνύουν ότι είναι πιο «Μητσοτάκης» και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, σε μια προσπάθεια να κατοχυρώσουν τη δική τους θέση στο εσωκομματικό σκηνικό.
Και κάπου εκεί αρχίζουν οι δισταυρίες, οι πόρτες που χτυπούν επίμονα, τα τηλέφωνα που χτυπάνε ασταμάτητα και οι προσωπικές συμμαχίες που δοκιμάζονται. Γιατί, όσο πλησιάζει η ώρα της κάλπης, τόσο μεγαλώνει η αγωνία για τον σταυρό, την εκλογιμότητα και την επόμενη ημέρα.
Το «γαλάζιο» άγχος δεν κρύβεται. Και όσο οι υποψήφιοι μετρούν κουμπαριές, επιρροές και μηχανισμούς, τόσο περισσότερο η μάχη για τον σταυρό κινδυνεύει να γίνει μάχη όλων εναντίον όλων — πολύ πριν αρχίσει επισήμως η προεκλογική περίοδος.
