Οταν μεταβιβάστηκε το πλειοψηφικό πακέτο της Εφημερίδας των Συντακτών στον επιχειρηματία Δ. Μελισσανίδη, συμφωνήθηκε ότι η θα διατηρηθούν η ανεξαρτησία της εφημερίδας και οι θέσεις εργασίας. Οι 4 απολύσεις που έγιναν την προηγούμενη Παρασκευή είναι μια σαφής ένδειξη για το πώς ερμηνεύει ο νέος ιδιοκτήτης το περιεχόμενο της συμφωνίας.
Οι περισσότερες αντιδράσεις εκδηλώνονται υπέρ του δημοσιογράφου Τάσου Τσακίρογλου, εκ των ιδρυτικών στελεχών της εφημερίδας, υπεύθυνου της ιστοσελίδας τα τελευταία χρόνια. Τα τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας από αναγνώστες είναι πολλά και η συμπαράσταση των συναδέλφων του προφανής. Αντίδραση από την ΕΣΗΕΑ, πάντως, δεν υπάρχει και αυτό προκαλεί εύλογες απορίες.
Πάλι μπουρδουκλώθηκαν στο ΠΑΣΟΚ. Η διεύρυνση με Θεοδόση Πελεγρίνη και Βαγγέλη Κορακάκη δεν πήγε καθόλου καλά. Για τον πρώην υφυπουργό Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε ο Γιάννης Μεϊμάρογλου θυμίζοντας ότι είχε πολεμήσει το νόμο Διαμαντοπούλου για την ανώτατη παιδεία. Ο συνθέτης και τραγουδιστής από την πλευρά του διέψευσε την ανακοίνωση θυμίζοντας ότι υποστηρίζει το ΚΚΕ. Επομένως, υπάρχει διττό πρόβλημα: Και διαδικαστικό (προχειρότητα, κακές συνεννοήσεις, βιασύνη) και ουσιαστικό (συμφωνίες με πρόσωπα που δεν ταιριάζουν στην πολιτική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ).
Ο Στέφανος Κασσελάκης όχι μόνο δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια συμμετοχής στις επόμενες εκλογές με τους Δημοκράτες-Προοδευτικό Κέντρο αλλά προχωρά και σε ανανέωση του επιτελείου του: Υπεύθυνος στο Γραφείο Τύπου ορίστηκε ο Μάκης Κοψίδης, πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και παλαιότερα του ΚΚΕ, παλιά καραβάνα της Αριστερά, ενώ ως υπεύθυνος επικοινωνίας ορίστηκε ο Δημήτρης Γιαλουράκης που έχει μεγάλη εμπειρία στη σκηνοθεσία και τα οπτικοακουστικά. Ο Κασσελάκης δεν απογοητεύεται από τις δημοσκοπήσεις και πιστεύει ότι έχει ένα σταθερό κοινό που τον ακολουθεί και το οποίο θα τον οδηγήσει στη Βουλή.
Για την Μαρία Καρυστιανού υπάρχουν πια λιγοστές πληροφορίες. Ούτε συχνές αναρτήσεις, συνεντεύξεις, δημόσιες παρουσίες, ούτε διαρροές. Έχει κλειστεί πολύ και φαίνεται πως βρίσκεται σε αναζήτηση στρατηγικής. Το momentum, με τον πόλεμο στο επίκεντρο, δεν ευνοεί τα αντισυστημικά κόμματα και επομένως έχει χρόνο να οργανωθεί όσο βρίσκεται, σχετικά, κάτω από το ραντάρ.
