Την ανάγκη να προετοιμαστεί το Ρέθυμνο για το ενδεχόμενο εκδήλωσης τσουνάμι υπογράμμισε ο καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής, Εφαρμοσμένης Γεωλογίας και Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών του ΕΚΠΑ και πρόεδρος του ΟΑΣΠ, Ευθύμης Λέκκας, μιλώντας στο συνέδριο «Rethymno Blue Shield».
Παρουσιάζοντας τις πρώτες βασικές κατευθύνσεις της νέας, επικαιροποιημένης μελέτης αντισεισμικής προστασίας του Ρεθύμνου, η οποία αναμένεται να παρουσιαστεί αναλυτικά σε ειδική ημερίδα, ο κ. Λέκκας ξεκαθάρισε ότι η απειλή ενός τέτοιου φαινομένου είναι υπαρκτή και έχει αξιολογηθεί επιστημονικά.
«Το Ρέθυμνο θα πρέπει να είναι προετοιμασμένο για τσουνάμι», τόνισε, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη οργανωμένου σχεδιασμού για την ασφαλή απομάκρυνση κατοίκων και επισκεπτών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Το εγχείρημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο κατά τους θερινούς μήνες, όταν ο πληθυσμός της πόλης αυξάνεται σημαντικά και χιλιάδες τουρίστες διαμένουν σε ξενοδοχειακές μονάδες κατά μήκος του παραλιακού μετώπου, όπως επισημαίνει το Cretalive.gr.
Δεν αναμένεται φαινόμενο αντίστοιχης έντασης με τα μεγάλα τσουνάμι
Ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ διευκρίνισε ότι ένα ενδεχόμενο τσουνάμι στο Ρέθυμνο δεν εκτιμάται ότι θα έχει την καταστροφική ένταση φαινομένων που έχουν πλήξει άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως η Ιαπωνία, η Ινδονησία ή η Χιλή.
Για να αναδείξει, ωστόσο, τη σημασία της πρόληψης και της ετοιμότητας, παρουσίασε χαρακτηριστικά βίντεο από μεγάλα καταστροφικά γεγονότα του παρελθόντος. Μεταξύ αυτών ήταν το τσουνάμι του 2004 στον Ινδικό Ωκεανό, το οποίο προκλήθηκε από σεισμό μεγέθους 9 Ρίχτερ και έπληξε εκτεταμένες τουριστικές περιοχές, προκαλώντας τεράστιο αριθμό θυμάτων, μεταξύ των οποίων και χιλιάδες επισκέπτες.
Παρουσιάστηκε επίσης το τσουνάμι που έπληξε την Ιαπωνία το 2011, αλλά και ένα περιστατικό πιο κοντά στην Ελλάδα: το τσουνάμι που σημειώθηκε στη Σάμο πριν από περίπου πέντε χρόνια, προκαλώντας πλημμύρες σε οικοδομικά τετράγωνα στο Βαθύ.
Όπως εξήγησε ο κ. Λέκκας, η επιστημονική ομάδα που εκπονεί τη νέα μελέτη αξιοποιεί την εμπειρία από αντίστοιχα φαινόμενα σε διεθνές επίπεδο, εξετάζοντας τόσο τον τρόπο εκδήλωσής τους όσο και τις αδυναμίες των μηχανισμών προστασίας και εκκένωσης.
Οι δύο περιοχές του Ρεθύμνου που προβληματίζουν τους επιστήμονες
Σύμφωνα με τον καθηγητή, δύο είναι οι περιοχές που παρουσιάζουν ιδιαίτερη ευαλωτότητα ως προς την ασφαλή διαφυγή του πληθυσμού.
Η πρώτη αφορά το ανατολικό τμήμα της πόλης, όπου η έντονη οικιστική και τουριστική ανάπτυξη, η μεγάλη πυκνότητα του πολεοδομικού ιστού και οι αυξημένες τουριστικές δραστηριότητες δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες. Η κατάσταση επιβαρύνεται από τα χαμηλά υψόμετρα και τις προδιαγραφές του οδικού δικτύου, παράγοντες που δυσχεραίνουν την οργανωμένη απομάκρυνση των πολιτών.
Η δεύτερη περιοχή είναι η Παλιά Πόλη του Ρεθύμνου, όπου τα στενά δρομάκια και οι ιδιαίτερες πολεοδομικές συνθήκες καθιστούν επίσης δύσκολη την ταχεία μετακίνηση και διαφυγή κατοίκων και επισκεπτών.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο σχεδιασμός κατά τη θερινή περίοδο, όταν ο πληθυσμός αυξάνεται κατακόρυφα και οι ανάγκες εκκένωσης είναι πολύ μεγαλύτερες.
Ο ρόλος του ΒΟΑΚ στην αντιμετώπιση ενός πιθανού τσουνάμι
Στα στοιχεία που μπορούν να λειτουργήσουν θετικά για την προστασία της περιοχής, ο κ. Λέκκας συμπεριέλαβε τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ).
Όπως ανέφερε, το αυξημένο υψόμετρο του δρόμου θα μπορούσε να λειτουργήσει ανασχετικά στην επίδραση του κυματισμού από ένα ενδεχόμενο τσουνάμι. Ωστόσο, επισήμανε ότι υπάρχουν και ορισμένες επιφυλάξεις, οι οποίες σχετίζονται με τους δρόμους πρόσβασης και σύνδεσης με τον βόρειο οδικό άξονα.
Ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ σημείωσε, παράλληλα, ότι το Ρέθυμνο διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας: έχει ήδη μακρά εμπειρία στον επιστημονικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση φυσικών κινδύνων.
«Ο Δήμος Ρεθύμνου έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλους δήμους της χώρας: διαθέτει μακρά εμπειρία στον επιστημονικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση φυσικών κινδύνων», ανέφερε, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη μικροζωνική μελέτη για την περιοχή εκπονήθηκε το 1998.
Η νέα επικαιροποιημένη μελέτη αναμένεται να αποτυπώσει αναλυτικά τους κινδύνους και τις ανάγκες της πόλης, δίνοντας έμφαση στην πρόληψη, στην οργάνωση της εκκένωσης και στην προστασία κατοίκων και επισκεπτών.
