Μακριά από τον στόχο της αυτοδυναμίας των 61 εδρών βρίσκονται τόσο ο Μπενιαμίν Νετανιάχου όσο και ο Γκάντι Άιζενκοτ, ανοίγοντας τον δρόμο για έναν δύσκολο κύκλο διαπραγματεύσεων. Με την καταμέτρηση στο 70,7%, το δεξιό μπλοκ συγκεντρώνει 54 έδρες, η αντιπολίτευση 47 και τα αραβικά κόμματα 19. Παρά το αδιέξοδο, αμφότεροι οι ηγέτες εμφανίστηκαν βέβαιοι για τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Ο Νετανιάχου έκανε λόγο για «σαφή και αποφασιστική πλειοψηφία», καλώντας τα στελέχη του Λικούντ να ψάλλουν τον εθνικό ύμνο, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικού χτυπήματος στο Ιράν, επικαλούμενος τη σχέση του με τον Ντόναλντ Τραμπ. Στον αντίποδα, ο πρώην στρατηγός Άιζενκοτ χαρακτήρισε την απερχόμενη κυβέρνηση «συνασπισμό της αποτυχίας», τόνισε ότι ο λαός ψήφισε για αλλαγή και απέκλεισε το ενδεχόμενο νέων εκλογών.
Η διαδικασία των διερευνητικών εντολών αναμένεται να διαρκέσει εβδομάδες, καθώς ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ θα αναθέσει τον σχηματισμό κυβέρνησης στον πολιτικό με τις περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας, ασχέτως της σειράς κατάταξης των κομμάτων. Το μεγάλο ερώτημα αφορά τη στάση απέναντι στα αραβικά κόμματα, των οποίων η αυξημένη δύναμη μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ενώ ο Νετανιάχου ξεκαθάρισε πως απορρίπτει οποιαδήποτε στήριξη από αυτά αναζητώντας μεμονωμένους βουλευτές, ο Άιζενκοτ, παρά τις προεκλογικές του αποστάσεις, ίσως χρειαστεί να αναζητήσει διαύλους επικοινωνίας με το κόμμα Ραάμ του Μανσούρ Αμπάς. Παράλληλα, η Κοινή Λίστα εξετάζει το ενδεχόμενο να προσφέρει ένα «δίχτυ ασφαλείας» σε όποιον καταφέρει να απομακρύνει τον Νετανιάχου από την εξουσία, χωρίς ωστόσο να συμμετέχει άμεσα στο κυβερνητικό σχήμα.
Σε περίπτωση που οι 61 έδρες παραμείνουν ανέφικτες, στο τραπέζι μπαίνει η ανοχή μιας κυβέρνησης μειοψηφίας ή, ως πιο ακραίο σενάριο, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Μια σύμπραξη Νετανιάχου – Άιζενκοτ, οι οποίοι συγκλίνουν σε θέματα ασφαλείας, θα προϋπέθετε ρήξη του πρωθυπουργού με τους ακροδεξιούς και υπερορθόδοξους εταίρους του. Σύμφωνα με αναλυτές, οι εκκλήσεις του Νετανιάχου για «ενότητα της σιωνιστικής πλειοψηφίας» ίσως αποτελούν ένα τέτοιο άνοιγμα. Το Ισραήλ έχει ξαναδεί παρόμοιο πείραμα το 2020 με τον Μπένι Γκαντς, το οποίο όμως κατέρρευσε σε έναν χρόνο. Επιπλέον, μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε σφοδρές εσωκομματικές αντιδράσεις, ειδικά στην αντιπολίτευση, που έχει κάνει σημαία της την απομάκρυνση του Νετανιάχου.
Εάν οι 28 ημέρες της διερευνητικής εντολής (συν την πιθανή παράταση των δύο εβδομάδων) αποβούν άκαρπες, η χώρα κινδυνεύει να οδηγηθεί σε νέες κάλπες. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα επαναφέρει το Ισραήλ στη γνώριμη πολιτική αστάθεια της περιόδου 2019-2022, όταν η αδυναμία εξεύρεσης σταθερής πλειοψηφίας οδήγησε τους πολίτες στις κάλπες πέντε φορές.
