«Δεν φοβάμαι τη διαγραφή μου – Φοβάμαι μόνο να μη λέω αυτά που πιστεύω». Αυτή η δήλωση ανήκει στον Χάρη Δούκα, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ μας αποκαλύπτει πως όχι απλώς δεν τη φοβάται τη διαγραφή αλλά κατά την πολιτική μου αίσθηση την επιδιώκει κιόλας.
Στο ερώτημα γιατί την επιδιώκει η απάντηση μπορεί να κρύβεται στο όνομα του Αλέξη Τσίπρα με τον οποίο δε έχει κανένα πρόβλημα να συνομιλεί. Μπορεί πάλι να θέλει να ηγηθεί μίας «ομπρέλας» όλων των σχηματισμών που αυτοαποκαλούνται «Προοδευτικός χώρος» (!)
Το σίγουρο είναι ότι η στάση του από την ήττα στις εσωκομματικές εκλογές μέχρι και σήμερα δεν δείχνει ότι νοιάζεται για το ΠΑΣΟΚ. Δεν τον ενδιαφέρει. Διότι εάν τον ενδιέφερε δε θα προκαλούσε τόσες πολλές ειδήσεις, ούτε θα έδινε τόσες αφορμές στους αντιπάλους του για επικρίσεις.
Τον Χάρη Δούκα, τον οποίο εκτιμώ πολύ ως επιστήμονα, τον θεωρώ απόλυτα προβλέψιμο πολιτικά παρά τον κυνισμό του. Το γεγονός ότι δεν έχει αποδεχτεί την ήττα του στις εσωκομματικές εκλογές είναι ξεκάθαρο. Όπως ξεκάθαρο είναι ότι η στενή επαφή του με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (συνεργάζονται στον δήμο, δεν το κρύβουν, δεν είναι μυστικό) τον έχει βοηθήσει πάρα πολύ στο να μάθει την τέχνη του διχασμού.
Τόσο η πενταετία της «Πρώτης Φοράς», όσο και ο αντιπολιτευτικός τους ρυθμός (2010 – 2015 ) αν μη τι άλλο απέδειξαν περίτρανα πως μπορεί να κυριαρχήσει η τοξικότητα, το ψέμα και η διαστρέβλωση στον πολιτικό λόγο. Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι (πολιτικά) ήδη παρελθόν και «πληρώνει» κάθε μέρα την πολιτική του.
Πάμε όμως πίσω στον Χάρη Δούκα, για τον οποίον προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:
- Έχει αναρωτηθεί εάν το πρόβλημα της «βελόνας» ακουμπάει στο πρόσωπό του;
- Το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ έχει τα χαμηλότερα ποσοστά στην Α’ Αθήνας σε σχέση με τις άλλες εκλογικές περιφέρειας τον προβληματίζει;
- Αποδέχεται ότι μπορεί η δημοσκοπική καθήλωση να είναι αποτέλεσμα της δημαρχίας του;
- Έχει αναρωτηθεί εάν ο ίδιος είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα άσκησης «ΠΑΣΟΚικής» εξουσίας και λόγω των ενεργειών του στην πρωτεύουσα οι πολίτες δε έχουν πειστεί για εναλλακτική πολιτική;
- Ποιος είναι ο λόγος που δεν ήθελε να αποδεχτεί την ήττα του στις πρόσφατες εσωκομματικές διαδικασίες για την εκλογή Συνέδρων λέγοντας πως ήρθε δεύτερος ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει;
- Τελικά ο αλγόριθμος για τον τρόπο εκλογής συνέδρων ήταν ευνοϊκός ή όχι για τον Πρόεδρο Ανδρουλάκη;
- Τον απασχολεί άραγε ότι το «σχήμα» που τον στήριξε στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές δεν είναι πια δίπλα του; (Ο Χριστοδουλάκης αποχώρησε δημιουργώντας δικό του πόλο. Ο Κωνσταντινόπουλος διεγράφη και παρέδωσε την έδρα).
