Στην ακρίβεια, την εξωτερική πολιτική, το μεταναστευτικό και τις πολιτικές εξελίξεις αναφέρθηκε η Μαρία Καρυστιανού σε συνέντευξή της στον Alpha 98,9, παρουσιάζοντας βασικές πτυχές των θέσεων της πολιτικής κίνησης «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
Αναφερόμενη στην αντιμετώπιση της ακρίβειας, υποστήριξε ότι προϋπόθεση για οποιαδήποτε ουσιαστική παρέμβαση είναι η πολιτική βούληση. Όπως είπε, το πρόβλημα συνδέεται με πολλούς παράγοντες, όπως η φορολογία, η λειτουργία της αγοράς, η ύπαρξη καρτέλ και το επίπεδο των μισθών, επισημαίνοντας ότι η πραγματική ανάπτυξη προϋποθέτει ορθολογική διαχείριση των δημόσιων πόρων και περιορισμό φαινομένων κακοδιαχείρισης.
Για την εξωτερική πολιτική υπογράμμισε ότι απαιτείται εθνική στρατηγική με συνέχεια ανεξαρτήτως κυβέρνησης, ενώ ειδική αναφορά έκανε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Όπως ανέφερε, σε κάθε διαπραγμάτευση είναι απαραίτητη η πλήρης γνώση τόσο των εθνικών στόχων όσο και των επιδιώξεων της άλλης πλευράς, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να πει ότι χρειάζεται ακόμη και «ψυχανάλυση» των συνομιλητών προκειμένου να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Η ίδια χαρακτήρισε τον πόλεμο «διπλωματική αποτυχία» και τόνισε ότι στόχος κάθε διαπραγμάτευσης πρέπει να είναι η προώθηση της εθνικής ατζέντας και των συμφερόντων της χώρας.
Για το μεταναστευτικό δήλωσε ότι η φύλαξη των συνόρων αποτελεί υποχρέωση κάθε οργανωμένου κράτους, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι οι άνθρωποι που φτάνουν στη χώρα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Πρότεινε την καταγραφή όσων εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια και την εξέταση των αιτημάτων ασύλου, ενώ όσοι δεν πληρούν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, όπως είπε, θα πρέπει να επιστρέφονται στις χώρες προέλευσής τους.
Η Μαρία Καρυστιανού άσκησε παράλληλα σκληρή κριτική στο πολιτικό σύστημα, λέγοντας ότι αν συμμετείχε σε τηλεοπτικό ντιμπέιτ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα, θα τους ρωτούσε «γιατί έλεγαν ψέματα στους πολίτες» και «πώς η χώρα οδηγήθηκε σε αδιέξοδα ενώ οι ίδιοι ισχυροποιήθηκαν πολιτικά και οικονομικά».
Τέλος, σχολιάζοντας τις δημοσκοπήσεις, εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσο αποτυπώνουν το πραγματικό κλίμα στην κοινωνία, υποστηρίζοντας ότι η εικόνα που εισπράττει από τις επαφές της με τους πολίτες διαφέρει σημαντικά από τα ευρήματα των ερευνών κοινής γνώμης.
