Τα πρώτα γκάλοπ μετά την ανακοίνωση της ίδρυσης των δύο νέων κομμάτων φέρνουν τον Αλέξη Τσίπρα στη δεύτερη θέση πυροδοτώντας σενάρια δημιουργία ενός δεύτερου ισχυρού πόλου υπό την ηγεσία του απέναντι στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Έχουν, όμως, ρεαλιστική βάση αυτά τα σενάρια ή είναι απλώς ευσεβείς πόθοι αφ ενός των υποστηρικτών του Τσίπρα και αφ´ ετέρου της κυβερνητικής παράταξης που έχει κάθε λόγο να εύχεται την αναβίωση αυτού του παλιού, δοκιμασμένου διπόλου που κρίθηκε κατ´ επανάληψη συντριπτικά υπέρ του Μητσοτάκη;
Για να μπορέσει ο Τσίπρας να χτυπήσει στα ίσια τον Μητσοτάκη δεν αρκεί προφανώς ένα νέο κόμμα. Πρέπει να μπορέσει να ηγηθεί μιας ευρύτερης παράταξης στην οποία θα συνυπάρξουν δυνάμεις που αντιπολιτεύονται τη σημερινή κυβέρνηση και ανήκουν στο χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι κατά πόσον ο πρώην πρωθυπουργός είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να συσπειρώσει υπό την ηγεσία του αυτές τις δυνάμεις. Η μέχρι σήμερα πολιτική του πορεία δείχνει ότι δεν είναι.
Ας δούμε γιατί:
- Πρώτον, το κυβερνητικό του παρελθόν δεν συνάδει με τις πολιτικές του φιλοδοξίες. Αντιθέτως, μάλιστα, αποτελεί το βασικό λόγο για τον οποίον τόσο η Κεντροαριστερά (ΠΑΣΟΚ) όσο και τα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς (Πλεύση, Μέρα 25) του γυρίζουν την πλάτη. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε πολιτική καριέρα καθυβρίζοντας το ΠΑΣΟΚ, από κοινού με τον δεξιό κυβερνητικό του εταίρο Πάνο Καμμένο, τον οποίον επέλεξε δύο φορές ως σύμμαχό, μέχρι το βελούδινο διαζύγιο τους στη Συμφωνία των Πρεσπών. Σε ό,τι αφορά την Αριστερά, αρκεί να θυμίσουμε ότι οι πολλαπλές διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ επήλθαν επί πρωθυπουργίας Τσίπρα με Κωνσταντοπούλου και Βαρουφάκη. Και τα δύο κόμματα άντεξαν στο χρόνο και εξακολουθούν να είναι παρόντα στις εξελίξεις απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα.
- Δεύτερον, το αντιπολιτευτικό του στίγμα μετά την εκλογική του ήττα το 2019 έχει καταγραφεί στα πολιτικά χρονικά της μεταπολίτευσης ως η μεγαλύτερη αποτυχία που υπήρξε ποτέ. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι μετά από τέσσερα χρόνια αντιπολίτευσης Τσίπρα στον Μητσοτάκη για πρώτη φορά είδαμε την κυβέρνηση να ανεβάζει το ποσοστό της και την αντιπολίτευση να κατακρημνίζεται. Η διαφορά των οκτώ εκατοστιαίων μονάδων του 2019 ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ έγινε διαφορά 23 μονάδων το 2023! Πέραν πάσης φαντασίας. Ένα στοιχείο που προφανώς μέτρησε ήταν η απειλή της απλής αναλογικής, την οποία είχε φέρει ο Τσίπρας θεωρώντας ότι θα τον ωφελούσε. Ωστόσο, αποδείχτηκε ότι το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης συνεργασίας υπό την ηγεσία του έστειλε μαζικά τους ψηφοφόρους στον Μητσοτάκη.
- Τρίτον, η στάση του πρώην πρωθυπουργού μετά την παραίτηση του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο τη θέση του. Ενώ παραιτήθηκε αφήνοντας πίσω του έναν διαλυμένο ΣΥΡΙΖΑ του 17% έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να υπονομεύσει το διάδοχο του στην ηγεσία, οργανώνοντας από το παρασκήνιο την εκπαραθύρωση του ενώ ταυτόχρονα παρέμενε άφωνος στη Βουλή αποφεύγοντας ως πρώην πρωθυπουργός να τοποθετηθεί για βασικά θέματα και να βοηθήσει το κόμμα του στην άσκηση αντιπολίτευσης.
Οι κινήσεις του φανερά αποσκοπούσαν στην εξαέρωση του ΣΥΡΙΖΑ, έτσι ώστε να φτιάξει ο ίδιος ένα νέο κόμμα που ουσιαστικά ουδεμία διαφορά έχει – σε επίπεδο και στελεχών – από αυτό που συνετρίβη στις εκλογές του 2023. Μόνο που τώρα έχει νέο όνομα και τον παλιό αρχηγό.
Συμπέρασμα: οι θεωρίες περί ενδεχόμενης συμπαράταξης ευρύτερων δυνάμεων γύρω από το νέο κόμμα Τσίπρα είναι πολιτικά αφελείς. Η αριθμητική Χάρη Δούκα που υποστηρίζει ότι 14% (που πήρε ο ίδιος στις δημοτικές εκλογές) συν 13% (που πήρε ο Ζαχαριάδης) δεν κάνει μόνο 27% αλλά 52% (όσο, δηλαδή, πήρε ο ίδιος κατά του Μπακογιάννη) είναι υπερβολικά απλοϊκή.
Αφ´ ενός γιατί άλλο δημοτικές κι άλλο εθνικές εκλογές και αφ´ ετέρου γιατί άλλο ο τότε άφθαρτος Δούκας κι άλλο ο πολύ φθαρμένος σήμερα Τσίπρας. Ήδη από το 2023 φάνηκε ότι η πιθανότητα επανόδου του Τσίπρα στην πρωθυπουργία, το μόνο που πετυχαίνει είναι να συσπειρώνει την παράταξη που βρίσκεται απέναντί του και εκπροσωπεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Για το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, σήμερα δεν υπάρχει πιο αυτοκτονική στρατηγική από το να αφήνει να αιωρείται η εντύπωση ότι ονειρεύεται μια συμπόρευση με την ΕΛΑΣ.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Το Καρφί – Σάββατο 06/06/2026
