Στις 24 Μαΐου 1956, πραγματοποιείται στο Λουγκάνο ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision, εγκαινιάζοντας έναν θεσμό που έμελλε να εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα και δημοφιλέστερα τηλεοπτικά γεγονότα παγκοσμίως.
Η διοργάνωση φιλοξενήθηκε στο Teatro Kursaal και οργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), με στόχο την ενίσχυση της πολιτιστικής συνεργασίας και της τηλεοπτικής σύνδεσης μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στον πρώτο εκείνο διαγωνισμό συμμετείχαν επτά χώρες: η Ελβετία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Δυτική Γερμανία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Σε αντίθεση με όσα ισχύουν σήμερα, κάθε χώρα παρουσίασε δύο τραγούδια, ενώ τα αποτελέσματα δεν ανακοινώθηκαν αναλυτικά στο κοινό, γεγονός που προσέδωσε έναν ιδιαίτερα «μυστηριώδη» χαρακτήρα στη διοργάνωση.
Νικήτρια αναδείχθηκε η εκπρόσωπος της Ελβετίας, Lys Assia, με το τραγούδι «Refrain». Η ερμηνεία της θεωρήθηκε κομβική για την καθιέρωση του θεσμού, ενώ η ίδια έμεινε στην ιστορία ως η πρώτη νικήτρια της Eurovision.
Ο διαγωνισμός του 1956 απείχε σημαντικά από τη σύγχρονη εικόνα της Eurovision. Η σκηνική παρουσία ήταν λιτή, χωρίς τα εντυπωσιακά εφέ, τις πολύπλοκες χορογραφίες και τις μεγάλες παραγωγές που χαρακτηρίζουν τις σημερινές διοργανώσεις. Ωστόσο, ήδη από την πρώτη του εμφάνιση, ο θεσμός έδειξε τη δυναμική του ως μέσο πολιτιστικής έκφρασης και διασύνδεσης των λαών της Ευρώπης μέσω της μουσικής.
Με την πάροδο των δεκαετιών, η Eurovision εξελίχθηκε σε παγκόσμιο πολιτιστικό φαινόμενο, προσελκύοντας εκατομμύρια τηλεθεατές κάθε χρόνο και φιλοξενώντας μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της ευρωπαϊκής ποπ κουλτούρας. Η βραδιά της 24ης Μαΐου 1956 στο Λουγκάνο αποτέλεσε την αφετηρία μιας διοργάνωσης που φέτος κλείνει τα 70 και συνεχίζεται αδιάκοπα.
