Στις 27 Μαρτίου 1973, η τελετή απονομής των Βραβείων Όσκαρ μετατράπηκε από μια λαμπερή γιορτή του κινηματογράφου σε πεδίο πολιτικής παρέμβασης, όταν ο Μάρλον Μπράντο αρνήθηκε να παραλάβει το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Ο Νονός του Φράνσις Φορντ Κόπολα.
Στη θέση του εμφανίστηκε η Ινδιάνα ηθοποιός, Σατσίν Λιτλφέδερ, η οποία ανέβηκε στη σκηνή φορώντας παραδοσιακή ενδυμασία και δηλώνοντας εξαρχής πως εκπροσωπεί τον Μπράντο. Με ήρεμο αλλά σταθερό τόνο, ανακοίνωσε ότι εκείνος «δεν μπορεί να αποδεχθεί το γενναιόδωρο βραβείο», επικαλούμενος τη μεταχείριση των Ιθαγενών Αμερικανών από τη βιομηχανία του κινηματογράφου και την τηλεόραση.
Μέσα στα λίγα δευτερόλεπτα που διήρκεσε η ιστορική ομιλία της, αφού οι διοργανωτές δεν την άφησαν να διαβάσει ολόκληρη την επιστολή του ηθοποιού, έκανε επίσης ειδική μνεία στα γεγονότα που εκτυλίσσονταν εκείνη την περίοδο στο Κατάληψη του Wounded Knee*, καλώντας έμμεσα τη διεθνή κοινότητα να στρέψει την προσοχή της στην κρίση.
Το ακροατήριο αντέδρασε διχασμένα. Αν και η πλειοψηφία της αίθουσας χειροκρότησε, αναγνωρίζοντας το θάρρος της παρέμβασης, κάποιοι την αποδοκίμασαν, θεωρώντας ακατάλληλη τη μετατροπή της τελετής σε πολιτικό βήμα. Η αμηχανία ήταν εμφανής, καθώς η σκηνή των Όσκαρ σπάνια –έως τότε– φιλοξενούσε τόσο άμεσο και αιχμηρό λόγο.
Η παρέμβαση αυτή είχε άμεσες αλλά και μακροπρόθεσμες συνέπειες. Ο Μπράντο επιβεβαίωσε τη φήμη του ως πολιτικοποιημένου καλλιτέχνη που δεν δίσταζε να συγκρουστεί με το ίδιο το σύστημα που τον ανέδειξε, ενώ η Λιτλφέδερ βρέθηκε αντιμέτωπη με επαγγελματικό αποκλεισμό και έντονη κριτική για χρόνια.
Περισσότερο από μισό αιώνα μετά, η στιγμή εκείνη εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις πιο ισχυρές πολιτικές δηλώσεις στην ιστορία του θεσμού. Όχι μόνο για την άρνηση ενός βραβείου, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο μια σύντομη ομιλία κατάφερε να αμφισβητήσει δημόσια την εικόνα μιας ολόκληρης βιομηχανίας.
* Τον Φεβρουάριο του 1973, 200 εκπρόσωποι φυλών Ινδιάνων είχαν καταλάβει την πόλη Wounded Knee στη Νότια Ντακότα. Οι ακτιβιστές επέλεξαν συμβολικά τον τόπο της «Σφαγής του Πληγωμένου Γόνατου» που έγινε το 1890. Επενέβη η αστυνομία και έχασαν τη ζωή τους δύο Ινδιάνοι από πυροβολισμούς.
