Τον Απρίλιο (12/4), ο Β. Ορμπαν θα διεκδικήσει μια νέα πρωθυπουργική θητεία μετά από 15 χρόνια στην εξουσία. Θα είναι η πιο δύσκολη αναμέτρηση στην οποία έχει πάρει μέρος. Ο βασικός πολιτικός αντίπαλός του, Πέτερ Μαγιάρ, ηγέτης του συντηρητικού κόμματος της αντιπολίτευσης, προηγείται 12 μονάδες στις δημοσκοπήσεις εδώ και έναν χρόνο.
Οπως σημειώνει το Politico, για πολλούς Ούγγρους, οι εκλογές είναι ένα δημοψήφισμα για το μοντέλο Όρμπαν. Υπό την ηγεσία του, η κυβέρνηση, με επικεφαλής το εθνικιστικό-λαϊκιστικό-
Ο 62χρονος Όρμπαν είναι ο ηγέτης της ΕΕ που βρίσκεται πιο κοντά στον Βλαντιμίρ Πούτιν και έχει συγκρουστεί με τις Βρυξέλλες για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ (τα οποία δεν αναγνωρίζει) και το μεταναστευτικό (τασσόμενος υπέρ του κλεισίματος των συνόρων). Προβλέποντας το τέλος της φιλελεύθερης πολυμερούς τάξης, ο Όρμπαν ξεκίνησε τη χρονιά λέγοντας ότι η ΕΕ θα «διαλυθεί μόνη της».
Μπορεί όμως ο Μαγιάρ- του οποίου το επώνυμο σημαίνει κυριολεκτικά «ουγγρικός» – να ανατρέψει τον πρώην σύμμαχό του; Αλλά ακόμη και αν τα καταφέρει, τι πιθανότητες έχει να κάνει την Ουγγαρία μια φιλελεύθερη δημοκρατία μετά από 15 χρόνια στον “γύψο”:
Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ουγγαρία θα έχει μεγάλη σημασία για το μέλλον της ΕΕ που αντιμετωπίζεται σαν εχθρική δύναμη από τον Τραμπ και πιέζεται ταυτόχρονα από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία να υποχωρήσει από την υπεράσπιση των θεμελιακών της αξιών.
Η Ουγγαρία μπορεί να είναι σχετικά μικρή χώρα, με πληθυσμό 9,6 εκατομμυρίων, αλλά υπό την ηγεσία του Όρμπαν έχει γίνει ένας από τα μεγαλύτερα εμπόδια για τη δημοκρατική προοπτική της ΕΕ. Έχει πολλές φορές χρησιμοποιήσει το βέτο ως όπλο για να μπλοκάρει τις κυρώσεις που σχετίζονται με τη Ρωσία, να δεσμεύσει την οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία και να καθυστερήσει επείγουσες αποφάσεις της ΕΕ.
Είναι επίσης βασικό — και συχνά ηγετικό — μέλος μιας ομάδας δεξιών λαϊκιστών, οι οποίοι ενώνονται σε θέματα όπως η αντίθεση στη μετανάστευση και ο σκεπτικισμός απέναντι στον εξοπλισμό της Ουκρανίας. Χωρίς τον Όρμπαν, ο Αντρέι Μπάμπις της Τσεχίας και ο Ρόμπερτ Φίτσο της Σλοβακίας θα ήταν απομονωμένοι στις συνόδους κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Οι Βρυξέλλες έχουν συχνά καταφύγει σε περίπλοκες λύσεις για να παρακάμψουν την κωλυσιεργία της Ουγγαρίας, και η επίμονη ανυπακοή του Όρμπαν έχει οδηγήσει σε εκκλήσεις για την εγκατάλειψη του κανόνα της ομοφωνίας που ισχύει εδώ και δεκαετίες.
Άλλα κόμματα στην εκλογική κούρσα είναι ο Δημοκρατικός Συνασπισμός (DK), το ακροδεξιό κίνημα Mi Hazánk (Η Πατρίδα μας) και το σατιρικό Ουγγρικό Κόμμα με τις Δίουρες Σκύλους (MKKP), που δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό για να χλευάσει τις πολιτικές του Orbán. Αλλά αυτά αγωνίζονται για την επιβίωση, καθώς ενδέχεται να μην εκπροσωπηθούν στο κοινοβούλιο, που θα μπορούσε να ελέγχεται αποκλειστικά από δύο δεξιά κόμματα.
Στις ουγγρικές εκλογές, άλλωστε, θα φανεί πόσο παρεμβατική έχει αποφασίσει να είναι η Ρωσία για να βοηθήσει φιλορωσικές ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις με κακόβουλη αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης (deep fakes, κυβερνοεπιθέσεις κοκ).
Αυτό και αν αφορά την ΕΕ γενικά και τη χώρα μας ειδικά…
