«Τη στιγμή που ξεκινάει από τους τρεις μήνες να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού, θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί» είπε στο Open η Μαρία Καρυστιανού θέτοντας ηθικό θέμα για τις αμβλώσεις και ζητώντας δημόσια διαβούλευση. «Στις αμβλώσεις υπάρχει ηθικό θέμα που για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γι’ αυτό λέω για δημόσια διαβούλευση για να αποφασίσει η πλειοψηφία», είπε χαρακτηριστικά, παρόλο που συνταγματικά αυτό είναι ένα ζήτημα που έχει λυθεί από το 1986.
Συγκεκριμένα, σε σχετική ερώτηση η κ. Καρυστιανού, είπε αρχικά πως σέβεται την ελέυθερη βούληση και τόνισε πως «θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης» ενώ είπε «ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει».
Στη συνέχεια σημείωσε πως « υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου».
Ενώ τόνισε λόγω της επιστήμης της, ούσα παιδίατρος, διχάζεται καθώς δεν μπορεί να ιεραρχήσει τα δικαιώματα της μητέρας και του εμβρύου. Συνέχισε λέγοντας «στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα ηθικό θέμα, γιατί μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννιέται».
Συμπλήρωσε πως υπάρχει κατανόηση στο δικαίωμα της γυναίκας να αποφασίσει αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι.
Τόνισε δε πως «από τους τρεις μήνες που ξεκινάει να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί».
Αμβλώσεις: Το νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα
Στην χώρα μας οι αμβλώσεις νομιμοποιήθηκαν το 1986 με τον νόμο 1609/1986 .
Στόχος του νόμου ήταν να προστατεύσει ουσιαστικά τις γυναίκες που μέχρι τότε αναγκάζονταν να καταφεύγουν σε μυστικά ιατρεία, παράνομα, χωρίς την απαιτούμενη υποδομή, με συνέπεια όμως να έχουν κινδυνέψει πολλές κατά τη διάρκεια της επέμβασης.
Ο νόμος του 1986 με τίτλο «Τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης και προστασίας της υγείας της γυναίκας και άλλες διατάξεις», προβλέπει μεταξύ άλλων:
Άρθρο 1.
1.Η μέριμνα για την προστασία της υγείας της γυναίκας και την εξασφάλιση περίθαλψης σε οργανωμένες νοσηλευτικές μονάδες κατά την τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης είναι υποχρέωση της πολιτείας.
2.Με υπουργική απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και των άλλων συναρμόδιων υπουργών ρυθμίζονται τα θέματα, που αφορούν:
α)την ενημέρωση για την απόκτηση επιθυμητών παιδιών και την αποφυγή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης με επιστημονικώς κατάλληλα μέσα καθώς και για τις συνέπειες της διακοπής της εγκυμοσύνης.
β)την περίθαλψη της γυναίκας σε οργανωμένες νοσηλευτικής μονάδες, τις προδιαγραφές λειτουργίας των μονάδων αυτών, το χρόνο παροχής της γυναίκας από την εργασία και ό,τι άλλο απαιτείται για την αποκατάσταση και προστασία της υγείας της και
γ)τον τρόπο της προγεννητικής διάγνωσης στην περίπτ. β΄ της παρ. 4 του άρθρ. 304 του Ποινικού Κώδικα.
3.Οι δαπάνες που απαιτούνται για την εφαρμογή των προηγούμενων παραγράφων καλύπτονται σύμφωνα με τη νομοθεσία για τις κοινωνικές ασφαλίσεις και με όσα ειδικότερα ορισθούν από την υπουργική απόφαση της προηγούμενης παραγράφου.
Άρθρο 2.
Οι παράγραφοι 4 και 5 ταυ άρθρου 304 του Ποινικού Κώδικα αντικαθίστανται ως εξής:
«4.Δεν είναι άδικη πράξη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης που ενεργείται με τη συναίνεση της εγκύου από γιατρό μαιευτήρα – γυναικολόγο με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, αν συντρέχει μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) Δεν έχουν συμπληρωθεί δώδεκα εβδομάδες εγκυμοσύνης.
β) Έχουν διαπιστωθεί, με τα σύγχρονα μέσα προγεννητικής διάγνωσης, ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού και η εγκυμοσύνη δεν έχει διάρκεια περισσότερο από είκοσι τέσσερις εβδομάδες.
γ) Υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωματικής ή ψυχικής υγείας της. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται σχετική βεβαίωση και του κατά περίπτωση αρμοδίου γιατρού.
δ) Η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, αποπλάνησης ανήλικης, αιμομιξίας ή κατάχρησης γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί και εφόσον δεν έχουν συμπληρωθεί δεκαεννέα εβδομάδες εγκυμοσύνης.
5.Αν η έγκυος είναι ανήλικη, απαιτείται και η συναίνεση ενός από τους γονείς ή αυτού που έχει την επιμέλεια του προσώπου της ανήλικης».
