Παρά τις δημοσκοπικές προβλέψεις, ο συστημικός δικομματισμός στην Κύπρο άντεξε. Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών ήταν θετικό για το κεντροδεξιό ΔΗΣΥ που βρέθηκε στην πρώτη θέση αλλά και για το αριστερό ΑΚΕΛ που κρατήθηκε ως αξιωματική αντιπολίτευση.
Και παρά το δραματικό γεγονός της κατάκτησης της τρίτης θέσης από το ακροδεξιό ΕΛΑΜ, “αδερφάκι” της Χρυσής Αυγής, τα έξαλλα αντισυστημικά κόμματα, το ΑΛΜΑ ενός πρώην εισαγγελέα-τιμωρού του πολιτικού συστήματος και η Άμεση Δημοκρατία του Φειδία, μπαίνουν στη Βουλή αλλά χωρίς θεαματική επίδοση. Η κατάρρευση της σοσιαλιστικής ΕΔΕΚ δεν απασχολεί το Μέγαρο Μαξίμου όπου ευχαριστήθηκαν με τις πολιτικές εξελίξεις στην Κύπρο διαπιστώνοντας ότι το κοινωνικό αίτημα για σταθερότητα επικράτησε της αγανάκτησης και της καταγγελτικής διάθεσης. Αντε και στα δικά μας, σου λένε!
Εννοείται πως αυτό επιβεβαιώνει ότι προτιμούν το κόμμα Τσίπρα ως αντίπαλο δέος, γιατί έτσι θα συσπειρωθεί πιο εύκολα ο κόσμος του κέντρου που έχει απομακρυνθεί από τη ΝΔ. Θα παίξουν σκληρά με τον κίνδυνο επιστροφής στο μοντέλο διακυβέρνησης του 2015 και θα επενδύσουν στο δίλημμα Μητσοτάκης ή Τσίπρας που μέχρι τώρα έχει λειτουργήσει, θριαμβευτικά, υπέρ της ΝΔ. Στην Χαριλάου Τρικούπη έχουν πειστεί γι αυτό και διαμορφώνουν τη στρατηγική τους αναλόγως, θεωρώντας δεδομένο ότι σε πρώτη φάση το κόμμα Τσίπρα θα είναι, δημοσκοπικά, φουσκωμένο. Στην πράξη θα φανεί αν έχουν γνώση οι φύλακες.
Στην Κουμουνδούρου η κατάσταση περιγράφεται με το “άνοιξε πέτρα για να μπω” της αείμνηστης Μαρινέλλας. Με την παραίτηση του Διονύση Τεμπονέρα επιβεβαιώθηκε ότι το κύμα αποχωρήσεων στελεχών δεν ανακόπτεται παρά τον προγραμματισμό συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής στις 6 Ιουνίου. Στο μεταξύ, συνεργάτες του Σωκράτη Φάμελλου ισχυρίζονταν το Σαββατοκύριακο ότι δεν προβλέπονται άλλες διαρροές, μετά την παραίτηση του πρώην γραμματέα Στ. Καλπάκη. Αυτό σημαίνει, πέρα από όλα τα άλλα, ότι δεν έχουν πια ούτε καν καλή ενημέρωση. Με άλλα λόγια δεν ξέρουν από πού τους έρχεται.
Γιατί δεν παρακολούθησε ο Κ. Μητσοτάκης, Ολυμπιακός με τα όλα του, το τελικό της Euroleague; Υπάρχουν δύο εκδοχές. Αφενός ότι αν η ομαδάρα μας δεν κέρδιζε θα αναζωπυρωνόταν η θεωρία της μητσοτακικής γκαντεμιάς. Αφετέρου ότι δεν θα μπορούσε να αποφύγει ανεπιθύμητες συναντήσεις. Ο καβγάς Μαρινάκη-Δημητριάδη είναι η απόδειξη ότι, πράγματι, δεν θα μπορούσε να τις αποφύγει.
