Ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Αλέξης Τσίπρας θα αναμετρηθούν σκληρά για την ηγεμονία στην προοδευτική αντιπολίτευση αλλά έχουν και κοινά σημεία στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα. Για παράδειγμα, στα επιτελεία τους υπάρχει ενδιαφέρον για την πορεία του Ζ. Μαμντάνι και του Α. Μπέρναμ που εκπροσωπούν τα πιο πετυχημένα σοσιαλδημοκρατικά παραδείγματα στο δυτικό κόσμο.
Ο προοδευτικός Δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζ. Μαμντάνι μέχρι στιγμής φαίνεται πως κερδίζει το στοίχημα. Η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση (Siena/12 Αυγούστου) τον δείχνει με 69% θετική γνώμη και 24% αρνητική μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Υόρκης. Αντίθετα, στα προάστια της Πολιτείας της Νέας Υόρκης έχει μόλις 34% θετική και 60% αρνητική γνώμη.
Υπάρχει όμως μια σημαντική διάκριση μεταξύ δημοτικότητας (favorability) και έγκρισης του έργου του (job approval). Η Marist, στους πρώτους 100 περίπου ημέρες της θητείας του, είχε μετρήσει 48% έγκριση και 30% αποδοκιμασία, ενώ 23% δεν είχε ακόμη σαφή άποψη. Η Emerson την ίδια περίοδο έβρισκε 43% έγκριση, 27% αποδοκιμασία και 30% ουδέτερους.
Με άλλα λόγια, ο Μαμντάνι παραμένει προσωπικά πολύ ισχυρός στη Νέα Υόρκη, ιδιαίτερα μεταξύ νεότερων και μαύρων ψηφοφόρων, αλλά προκαλεί πολύ μεγαλύτερες αντιδράσεις σε μεγαλύτερες ηλικίες, στα προάστια και σε τμήματα της εβραϊκής κοινότητας.
Ταυτόχρονα υπάρχουν ενδείξεις ότι το αρχικό πολιτικό «honeymoon» τελειώνει καθώς περνά από την προεκλογική εκστρατεία στην πραγματική διακυβέρνηση. Έχει αντιμετωπίσει αντιδράσεις για φορολογικές πρωτοβουλίες, σχέσεις με το Δημοτικό Συμβούλιο και ορισμένες επιλογές στελεχών, ενώ αρκετές από τις μεγάλες προεκλογικές δεσμεύσεις του —όπως δωρεάν λεωφορεία και πάγωμα ενοικίων— συναντούν δημοσιονομικά ή πολιτικά εμπόδια.
Ενθαρρυντικά είναι τα στοιχεία και για τον νέο Βρετανό πρωθυπουργό, πρώην δήμαρχο Μαντσεστερ, στέλεχος των Εργατικών, Άντι Μπέρναμ. Υπάρχει σαφές «Burnham bounce»: μετά την ανάληψη της ηγεσίας, το κόμμα του ανέβηκε αισθητά. Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η προσωπική του εικόνα. Η τελευταία YouGov που αναφέρουν οι Financial Times τον τοποθετεί σε net favourability +13, εξαιρετικά καλό επίπεδο για εν ενεργεία Βρετανό πρωθυπουργό τα τελευταία χρόνια. Η πρώτη YouGov μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας τον είχε στο 38% θετική / 35% αρνητική γνώμη, με ένα μεγάλο 26% ακόμη αναποφάσιστο για αυτόν.
Το δυνατό του σημείο φαίνεται να είναι ότι έχει καταφέρει να παρουσιάσει ένα πιο προσιτό, λιγότερο τεχνοκρατικό και περισσότερο προσανατολισμένο στο κόστος ζωής προφίλ από τον προκάτοχό του Κ. Στράμερ. Έχει δώσει έμφαση σε πράγματα όπως φθηνότερα λεωφορεία, ενεργειακό κόστος, pubs, κοινωνική φροντίδα και μεγαλύτερη αποκέντρωση. Η επιτυχία του με το δίκτυο λεωφορείων του Μάντσεστερ έχει γίνει μάλιστα μοντέλο για εθνικές πολιτικές.
Επομένως, μελετώντας τα μοντέλα Μαμντάνι και Μπέρναμ, συνεργάτες των Αλ. Τσίπρα και Ν. Ανδρουλάκη καταλαβαίνουν πού βρίσκεται το κλειδί της επιτυχίας: Ρεαλιστικές προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας. Όσο απλό ακούγεται, τόσο σύνθετο είναι…
