Κορωνοϊός: Μαθήματα πολέμου

17 mins read

Δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας από τότε που ο εφιάλτης του κορωνοϊού μας χτύπησε την πόρτα και ήδη όλοι έχουμε αντιληφθεί ότι ακόμη κι όταν βγούμε από αυτό τον εφιάλτη, τίποτα δε θα είναι όπως πριν.

Κυρίως γιατί θα έχουμε αλλάξει εμείς οι ίδιοι, ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο, αυτά που θεωρούμε σημαντικά, όσα ελπίζουμε και προσδοκούμε για το μέλλον.

Αυτός ο πρωτόγνωρος «πόλεμος» γίνεται με έναν αόρατο εχθρό αλλά ταυτόχρονα και με τόση διαφάνεια όση δεν είδαμε ποτέ στο παρελθόν σε κανέναν άλλο πόλεμο. Ξέρουμε ανά πάσα στιγμή με κάθε λεπτομέρεια σχεδόν τα πάντα για την εξέλιξη της πανδημίας, τις έρευνες για το αντιικό φάρμακο και το εμβόλιο, τις πολιτικές για τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού. Η επανάσταση που έχει συντελεστεί στην ενημέρωση μέσω διαδικτύου μας βάζει όλους καθημερινά μέσα στο κλίμα του «πολέμου» και μας επιτρέπει να οργανώσουμε μαζικά και ατομικά την άμυνά μας απέναντι στον εχθρό.

Αυτός ο «πόλεμος» όμως μας μαθαίνει και κάποια πράγματα που ίσως μας βοηθήσουν να γίνουμε καλύτεροι όταν τελειώσει.

Μάθημα πρώτο: Χωρίς κράτος δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί καμιά έκτακτη κατάσταση, καμιά μεγάλη κρίση. Αυτοί που έχουν κάνει σημαία τη μάχη κατά του «κρατισμού» πρέπει να αντιληφθούν και να παραδεχτούν ότι η υπερβολή τους είναι εξ ίσου επικίνδυνη με την υπερβολή εκείνων που τα θέλουν όλα και μόνο κρατικά. Ποιος μπορεί να φανταστεί σήμερα αντιμετώπιση του κορωνοϊού δίχως εθνικό σύστημα υγείας;

Μάθημα δεύτερο: Η γνώση, η επιστήμη, ο ανθρώπινος νους είναι τα μεγαλύτερα όπλα για να κερδίσεις κάθε πόλεμο. Έχει αποδειχθεί κατ’ επανάληψη, αποδεικνύεται ξανά τώρα που όλοι έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στην επιστήμη για να μας σώσει από τον εχθρό. Κι αν η αντιμετώπιση του κορωνοϊού απαιτεί κράτος και εθνικό σύστημα υγείας, η ελπίδα για την εξάλειψή του απαιτεί χρηματοδότηση που έρχεται από τον ιδιωτικό τομέα και έρευνα από τους άριστους επιστήμονες των κορυφαίων (μη κρατικών) πανεπιστημίων όλου του κόσμου. Από αυτούς περιμένουμε όλοι τώρα να κηρύξουν το τέλος του «πολέμου».

Μάθημα τρίτο: Ο λαϊκισμός εξαντλεί τη δύναμή του εν καιρώ ειρήνης, ίσως ενίοτε ευθύνεται και για τους πολέμους. Δεν είναι όμως ικανός να δώσει λύσεις. Αντιθέτως ο ορθολογισμός, η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα έχουν ουσιαστική δύναμη και γίνονται εξαιρετικά δημοφιλείς σε περιόδους κρίσης. Στην Ελλάδα ζούμε ένα καλό παράδειγμα αυτού του μαθήματος σε αντίθεση με άλλες χώρες που βιώνουν με τραγικό τρόπο τις συνέπειες του λαϊκισμού. Καλύτερα Μητσοτάκης παρά Τζόνσον ή Τραμπ, για να το πούμε πιο απλά…

Facebook Comments