Μία σημαντική δικαστική νίκη πέτυχε η Ελλάδα στο High Court of Justice, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου επιβεβαίωσε το δικαίωμα της χώρας να επαναγοράσει τίτλους συνδεδεμένους με το ΑΕΠ (GDP warrants), οι οποίοι είχαν εκδοθεί στο πλαίσιο της ιστορικής αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους το 2012.
Η απόφαση θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς φέρνει την Αθήνα πιο κοντά στο οριστικό κλείσιμο ενός από τα τελευταία ανοιχτά κεφάλαια της δεκαετούς κρίσης χρέους.
Οι συγκεκριμένοι τίτλοι, με λήξη το 2042, είχαν δοθεί σε κατόχους ελληνικών ομολόγων κατά τη διάρκεια της αναδιάρθρωσης χρέους ύψους 62 δισ. ευρώ — της μεγαλύτερης κρατικής αναδιάρθρωσης που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ διεθνώς.
Greece wins High Court ruling over 2012 sovereign debt restructuring https://t.co/jigbsYrlSb
— FT Europe (@ftbrussels) May 6, 2026
Η νομική διαμάχη επικεντρωνόταν στο κατά πόσο η Ελλάδα άσκησε νόμιμα το δικαίωμα επαναγοράς των GDP warrants, αλλά και στο αν η τιμή εξαγοράς είχε υπολογιστεί σωστά.
Μετά από διήμερη ακροαματική διαδικασία τον Απρίλιο, το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η ελληνική πλευρά ενήργησε πλήρως σύμφωνα με τους όρους των τίτλων και ότι η τιμή επαναγοράς — 252,28 ευρώ ανά 1.000 τίτλους — είχε υπολογιστεί ορθά, βάσει των τιμών προσφοράς και ζήτησης που καταγράφηκαν στη δευτερογενή ηλεκτρονική αγορά της Τράπεζα της Ελλάδος.
Ο επικεφαλής του Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, Δημήτρης Τσάκωνας, χαιρέτισε την απόφαση, τονίζοντας ότι παρέχει «σαφήνεια τόσο στους επενδυτές όσο και στην αγορά», ενώ επιβεβαιώνει τη δέσμευση της Ελλάδας να ενεργεί «με καλή πίστη και εντός του συμβατικού πλαισίου».
Σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ, το δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς επενδυτών που υποστήριζαν ότι η αποτίμηση θα έπρεπε να βασιστεί σε διαφορετικές πηγές αγοράς, δικαιώνοντας πλήρως την ελληνική μεθοδολογία.
Όπως μεταδίδουν οι Financial Times, ορισμένοι επενδυτές είχαν αμφισβητήσει τόσο τη νομιμότητα της διαδικασίας όσο και τον τρόπο υπολογισμού της τιμής, ωστόσο το βρετανικό δικαστήριο τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ της ελληνικής πλευράς.
Τα GDP warrants — τίτλοι που συνδέουν τις αποδόσεις με την πορεία της οικονομικής ανάπτυξης — χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως εργαλείο αναδιάρθρωσης χρέους και επιμερισμού κινδύνου μεταξύ κρατών και επενδυτών.
Παράλληλα όμως, έχουν βρεθεί στο επίκεντρο έντονων επικρίσεων, καθώς θεωρούνται ιδιαίτερα πολύπλοκα χρηματοοικονομικά εργαλεία, που συχνά οδηγούν σε νομικές αντιπαραθέσεις και διαφωνίες σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των πληρωμών.
Αντίστοιχες εντάσεις έχουν προκύψει και σε άλλες χώρες. Η Ουκρανία προχώρησε πέρυσι σε αναδιάρθρωση warrants ύψους 2,6 δισ. δολαρίων, φοβούμενη ότι η μεταπολεμική ανάκαμψη θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τεράστιες πρόσθετες πληρωμές. Την ίδια στιγμή, η Αργεντινή βρίσκεται αντιμέτωπη με διεκδικήσεις περίπου 1,6 δισ. δολαρίων από κατόχους αντίστοιχων τίτλων.
Στο μεταξύ, πρόσφατες αναδιαρθρώσεις χρέους σε χώρες όπως η Σρι Λάνκα, η Ζάμπια και η Ουκρανία επιχειρούν να αντικαταστήσουν τα παραδοσιακά GDP warrants με νέα, πιο διαφανή χρηματοοικονομικά εργαλεία, που συνδέονται με μακροοικονομικούς δείκτες και καθορίζουν με μεγαλύτερη σαφήνεια πότε ενεργοποιούνται πρόσθετες πληρωμές.
