Για μια περιπέτεια υγείας που βίωσε το 2016 και η οποία παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή μίλησε ο Υπουργός Μετανάσταυσης στο Face2Face με την Κατερίνα Παναγοπούλου.
«Είχα κάνει ένα χειρουργείο που αυτά που λέμε τα ρουτίνας. Απλώς τελικά από εκεί κατάλαβα – και έχει μια ειρωνεία, γιατί εμένα το διδακτορικό μου είναι η ιατρική ευθύνη, επιπλοκές και όλα αυτά – ότι δεν υπάρχει ασφαλές χειρουργείο. (…) Πάντοτε αυτό που λέμε ρουτίνα δεν υπάρχει. Και τι έγινε λοιπόν; Στις είκοσι μέρες που έπρεπε να γίνει μια επιπλέον ιατρική πράξη, εκεί υπήρξε μια λοίμωξη. Αυτή η λοίμωξη υποτιμήθηκε, υποτιμήθηκε και από τον γιατρό, υποτιμήθηκε δυστυχώς και από εμένα. Γι’ αυτό λέω σε πολύ κόσμο από τότε, ότι όταν έχεις συμπτώματα πήγαινε να τα δεις», είπε αρχικά ο Θάνος Πλεύρης και συνέχισε:
«Έφτασα ένα πρωί Κυριακής να ξυπνάω, πια είχε γίνει, είχε περάσει, είχα πάθει σηπτικό σοκ, δηλαδή η λοίμωξη από το πόδι είχε περάσει στο αίμα. Οπότε μέσα σε δέκα λεπτά η θερμοκρασία μου ήταν στους σαράντα βαθμούς, η πίεσή μου είχε πέσει, δηλαδή αισθανόμουν αυτό που λέμε ότι πεθαίνεις. Μόλις πηγαίνω στο νοσοκομείο, το ιδιωτικό, εκεί αισθάνθηκα μια ανακούφιση. Δηλαδή έλεγα “τριάντα εννιά χρονών είμαι, μπαίνω μέσα, εντάξει, όλα θα πάνε καλά”. Και το βράδυ της Κυριακής με ενημερώνουν ότι πρέπει να διασωληνωθώ, γιατί δεν ανταποκρινόμουνα».
«Η πρώτη μου σκέψη ήταν να φιλήσω τα παιδιά μου πριν πεθάνω», μοιράστηκε στη συνέχεια ο κ. Πλεύρης. «Ήταν η πρώτη βασική μου σκέψη. Η κόρη μου ήταν εφτά και ο γιος μου δύο ετών. Και μάλιστα το έζησαν αυτό. Το έζησαν δηλαδή στο σπίτι μέσα, γιατί είδαν να έρχεται ασθενοφόρο να παίρνει τον μπαμπά. Πολύ δύσκολη σκηνή εκείνη. Φανταστείτε τη Δευτέρα πια, που είναι η πολύ κρίσιμη ημέρα, γιατί είμαι διασωληνωμένος, εκεί πέρα υπάρχει μια συζήτηση αν πρέπει να χειρουργηθώ ή δεν πρέπει να χειρουργηθώ. Μοιρασμένες οι σκέψεις των γιατρών. Ιατρικό συμβούλιο. Υπήρχαν σκέψεις που έλεγαν ότι πρέπει να πάει συντηρητικά και σκέψεις που έλεγαν ότι αν δεν χειρουργηθεί απλώς θα πεθάνει, πηγαίνοντας συντηρητικά», συνέχισε ο υπουργός.
Μάλιστα, ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι οι πιθανότητες επιβίωσης ήταν γύρω στο 20%. «Έχουν περάσει δέκα χρόνια. Δεν υπάρχει μέρα να μην έχω σκεφτεί αυτή τη στιγμή. Γιατί ξέρετε τι γίνεται; Πολλές φορές υπάρχουν πράγματα στη ζωή που θεωρούμε αυτονόητα και τελικά καταλήγω ότι αν κάποιος περάσει μια περιπέτεια και βγει καλά από την περιπέτεια, αυτό τον βοηθάει σε πολλά πράγματα. Γιατί ξέρετε, πολλές φορές αγχωνόμαστε με πολλά στην ημέρα και σε μια στιγμή μπορεί να τα χάσεις όλα», κατέληξε ο Θάνος Πλεύρης.
