Η Γαλλία, μια χώρα που παραδοσιακά αντιμετώπιζε με επιφυλάξεις τη μαζική χρήση κλιματιστικών, φαίνεται να επανεξετάζει τη στάση της καθώς οι ακραίοι καύσωνες γίνονται όλο και πιο συχνοί και έντονοι.
Η συζήτηση έχει ανοίξει τόσο σε πολιτικό όσο και σε επιστημονικό επίπεδο, με το δίλημμα να είναι πλέον αν ο κλιματισμός αποτελεί πρόβλημα για το περιβάλλον ή αναγκαίο εργαλείο προστασίας της δημόσιας υγείας.
Στη Γαλλία, η χρήση κλιματιστικών εξακολουθεί να θεωρείται από πολλούς ως μια μορφή «κακής προσαρμογής» στην κλιματική αλλαγή, καθώς αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας, επιβαρύνει τις πόλεις με επιπλέον θερμότητα και μπορεί να ενισχύσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο έδειξε ότι το 78% των Γάλλων θεωρεί τα κλιματιστικά επιβλαβή για το περιβάλλον.
Ωστόσο, η επιστημονική συζήτηση γίνεται πλέον πιο σύνθετη. Ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν είναι όλα τα συστήματα ψύξης ίδια. Τα φορητά κλιματιστικά θεωρούνται ενεργοβόρα και αναποτελεσματικά, ενώ οι σύγχρονες αντλίες θερμότητας και τα σταθερά συστήματα ψύξης είναι σημαντικά πιο αποδοτικά και μπορούν ταυτόχρονα να συμβάλουν στη μείωση των εκπομπών όταν αντικαθιστούν συστήματα θέρμανσης με πετρέλαιο ή φυσικό αέριο.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περισσότερο από το 95% της ηλεκτροπαραγωγής στη Γαλλία προέρχεται από πηγές χαμηλών εκπομπών άνθρακα, γεγονός που περιορίζει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της χρήσης κλιματισμού σε σχέση με άλλες χώρες. Παράλληλα, οι εκπομπές που σχετίζονται με τα ψυκτικά αέρια αντιστοιχούν μόλις στο 0,8% των συνολικών γαλλικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από εκείνο που συνδέεται με τη θέρμανση κατοικιών.
Οι υποστηρικτές της ευρύτερης χρήσης κλιματισμού τονίζουν ότι τα οφέλη για τη δημόσια υγεία είναι σημαντικά. Μελέτες δείχνουν ότι σε περιοχές όπου ο κλιματισμός είναι διαδεδομένος, οι θάνατοι που σχετίζονται με τα κύματα καύσωνα είναι αισθητά λιγότεροι. Στην Ιαπωνία, για παράδειγμα, η χρήση κλιματιστικών συνδέθηκε με μείωση της θνησιμότητας από καύσωνες κατά 36%, παρά τη μικρή αύξηση της θερμοκρασίας στις πόλεις λόγω της λειτουργίας τους.
Την ίδια στιγμή, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι οι λεγόμενες «παθητικές» λύσεις – όπως η θερμομόνωση των κτιρίων, οι σκιάσεις, οι ανεμιστήρες και η αύξηση του αστικού πρασίνου – πρέπει να αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στη ζέστη. Ωστόσο, έρευνες στη Γαλλία δείχνουν ότι έως το 2050 τα μέτρα αυτά δεν θα επαρκούν από μόνα τους για να εξασφαλίσουν αποδεκτές συνθήκες διαβίωσης σε όλες τις κατοικίες.
Η γαλλική κυβέρνηση φαίνεται ήδη να κινείται προς μια πιο πραγματιστική προσέγγιση. Πρόσφατα ανακοίνωσε φορολογικά κίνητρα για την εγκατάσταση αναστρέψιμων αντλιών θερμότητας, επιχειρώντας να ενθαρρύνει πιο αποδοτικές μορφές ψύξης αντί των φορητών κλιματιστικών.
Παράλληλα, η συζήτηση μετατοπίζεται από το δίλημμα «υπέρ ή κατά του κλιματισμού» στο πώς μπορεί να συνδυαστεί η προστασία από την ακραία ζέστη με τους στόχους για τη μείωση των εκπομπών και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.
Με πληροφορίες από Le Monde
