Ενώ 48 εθνικές ομάδες διεκδικούν το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μια ακόμη ομάδα ανθρώπων έχει διανύσει μια εξίσου δύσκολη και απαιτητική διαδρομή για να βρεθεί στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του κόσμου: οι διαιτητές.
Στο Μουντιάλ του 2026 επιλέχθηκαν συνολικά 170 αξιωματούχοι αγώνων – 52 διαιτητές, 88 βοηθοί και 30 διαιτητές VAR – αριθμός-ρεκόρ στην ιστορία της διοργάνωσης, καθώς η επέκταση σε 48 ομάδες αύξησε και τους αγώνες σε 104.
Οι διαιτητές προέρχονται από 50 χώρες-μέλη της FIFA, ενώ ανάμεσά τους βρίσκονται και έξι γυναίκες, συνεχίζοντας την ιστορική παρουσία γυναικών διαιτητών που ξεκίνησε στο Μουντιάλ του Κατάρ.
Μια επιλογή που ξεκινά χρόνια πριν
Η διαδικασία επιλογής των διαιτητών άρχισε αμέσως μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022. Οι υποψήφιοι συμμετείχαν σε ειδικά σεμινάρια, πέρασαν αυστηρές δοκιμασίες φυσικής κατάστασης και αξιολογήθηκαν συνεχώς επί τρία χρόνια, μέσα από τις εμφανίσεις τους σε κορυφαίες εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις.
Όπως εξηγεί ο Ιταλός πρώην βοηθός διαιτητή Ρενάτο Φαβεράνι, που συμμετείχε στον τελικό του Μουντιάλ του 2014, κάθε ομάδα διαιτητών αξιολογείται ως σύνολο σε κάθε σημαντικό παιχνίδι.
Μάλιστα, όσο εξελίσσεται το τουρνουά, οι ορισμοί γίνονται μόλις τρεις ή τέσσερις ημέρες πριν από κάθε αγώνα, ανάλογα με την απόδοση των διαιτητών, ενώ η FIFA δεν επιτρέπει ποτέ σε κάποιον να διευθύνει αγώνα της χώρας του.
Η στιγμή που κάθε διαιτητής ονειρεύεται
Για έναν διαιτητή, η κορυφαία στιγμή είναι ο ορισμός στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο Φαβεράνι θυμάται ότι όλοι οι διαιτητές είχαν συγκεντρωθεί σε μια μεγάλη αίθουσα όταν ο τότε πρόεδρος της FIFA, Σεπ Μπλάτερ, ανακοίνωσε τα ονόματα των διαιτητών του τελικού. Όταν άκουσε το δικό του όνομα, ένιωσε ότι ζούσε την καλύτερη στιγμή της ζωής του.
«Για δύο ή τρεις ώρες ήταν η πιο όμορφη στιγμή. Μετά ήρθε η πίεση και η ευθύνη», λέει χαρακτηριστικά.
Προετοιμασία πολύ πέρα από τη φυσική κατάσταση
Η δουλειά ενός διαιτητή δεν περιορίζεται στη γνώση των κανονισμών.
Πριν από κάθε αγώνα μελετούν διεξοδικά το αγωνιστικό στυλ των ομάδων, τις κινήσεις των παικτών και παρακολουθούν ώρες βίντεο, ώστε να μπορούν να προβλέπουν τις φάσεις και να διαχειρίζονται δύσκολες καταστάσεις μέσα στο παιχνίδι.
Ο Φαβεράνι θυμάται ακόμη μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της καριέρας του στον τελικό Γερμανίας–Αργεντινής το 2014, όταν χρειάστηκε να υποδείξει οφσάιντ με διαφορά μικρότερη των 10 εκατοστών, απόφαση που αργότερα αποδείχθηκε απολύτως σωστή.
Το τίμημα της κορυφής
Η πορεία μέχρι το Μουντιάλ διαρκεί συχνά τρεις δεκαετίες και συνοδεύεται από μεγάλες προσωπικές θυσίες.
Οι περισσότεροι διαιτητές δεν ζουν αποκλειστικά από τη διαιτησία και διατηρούν παράλληλα κανονική εργασία. Τα συνεχή ταξίδια, οι προπονήσεις και οι αγώνες αφήνουν ελάχιστο χρόνο για την οικογένεια.
Ο Σουηδός Λέιφ Λίντμπεργκ παραδέχεται πως πολλοί συνάδελφοί του πλήρωσαν βαρύ προσωπικό τίμημα.
«Οι περισσότεροι διαιτητές έχουν περάσει τουλάχιστον ένα διαζύγιο. Πολλοί θυσιάζουν την οικογενειακή τους ζωή με τον έναν ή τον άλλον τρόπο», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Αντίστοιχα, ο Φαβεράνι εξομολογείται με συγκίνηση ότι σήμερα συνειδητοποιεί πόσο χρόνο στέρησε από τη σύζυγό του, τις κόρες του και τη μητέρα του εξαιτίας της καριέρας του.
Στο στόχαστρο των φιλάθλων
Η εποχή του VAR και των κοινωνικών δικτύων έχει κάνει τη δουλειά των διαιτητών ακόμη πιο δύσκολη.
Κάθε απόφαση αναλύεται εξονυχιστικά, ενώ οι επιθέσεις και οι προσβολές μέσω διαδικτύου έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του οργανισμού Referee Abroad, Ντανιέλε Κούρτσιο, αυτή η διαρκής αμφισβήτηση αποθαρρύνει πολλούς νέους να ασχοληθούν με τη διαιτησία.
Παρ’ όλες τις δυσκολίες, όσοι έφτασαν στην κορυφή συμφωνούν σε ένα πράγμα: η εμπειρία αξίζει κάθε θυσία.
«Είναι μια υπέροχη δουλειά. Σε εξελίσσει όχι μόνο ως αθλητή, αλλά και ως άνθρωπο. Σου διδάσκει δεξιότητες που σε συνοδεύουν σε όλη σου τη ζωή», καταλήγει ο Κούρτσιο.
Πηγή: CNN
