Viral έχει γίνει ανάρτηση Ελληνίδας η οποία πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην χώρα μας μετά από 13 χρόνια που ζούσε στη Νορβηγία.
Συγκεκριμένα στην ανάρτηση της αναφέρει μερικά σχόλια που έχει δεχτεί από όταν αποφάσισε να γυρίσει στην Ελλάδα.
«Βαρέθηκα να διαβάζω κάτω από κάθε βίντεο που ανεβάζω για την Ελλάδα: «Καλώς ήρθες στον γιδότοπο, Αλεξάνδρα», «Ήρθες στην Ελλάδα να καταστραφείς», «Γύρισες στην πιο βρώμικη και διεφθαρμένη χώρα», «Εγώ μόλις έρχομαι Ελλάδα, μετά από λίγες μέρες θέλω να φύγω», αναφέρει.
Στην συνέχεια τονίζει πως «τότε μην έρθεις. Πραγματικά. Υπάρχουν σχεδόν 200 χώρες στον κόσμο, πήγαινε εκεί που νιώθεις καλύτερα. Αλλά σταματήστε να προσπαθείτε να πείσετε και όλους τους υπόλοιπους ότι πρέπει να μισούν την Ελλάδα επειδή τη μισείτε εσείς».
Ταυτόχρονα σημείωσε πως ζώντας 13 χρόνια στη Νορβηγία παρατήρησε πως οι Νορβηγοί μπορεί να γκρινιάζουν, μπορεί να διαφωνούν με την κυβέρνησή τους, μπορεί να υπάρχουν πράγματα που τους ενοχλούν στη χώρα τους αλλά «αγαπάνε και σέβονται τη χώρα τους».
Επίσης σημείωσε «και αναρωτιέμαι: όταν εμείς οι ίδιοι μιλάμε με τέτοιο μίσος για τον τόπο μας, πώς ακριβώς περιμένουμε να γίνει καλύτερος;
Ναι, η Ελλάδα έχει διαφθορά. Ναι, υπάρχει έλλειψη παιδείας σε αρκετούς. Ναι, υπάρχουν χαμηλοί μισθοί, ακρίβεια, προβλήματα στο κράτος, στην υγεία και γενικότερα στην καθημερινότητα. Ποιος τα αρνήθηκε; Άλλο όμως να αναγνωρίζεις τα προβλήματα και να τα καταγγέλλεις και άλλο να έχεις κάνει τη μιζέρια τρόπο ζωής.
Γιατί, αν όλη σου η συνεισφορά είναι να γράφεις όλη μέρα στο Facebook και στο TikTok «μπουρδέλο χώρα», «γιδότοπος», «μόνο στην Ελλάδα αυτά», συγγνώμη, αλλά τι ακριβώς βοήθησες να αλλάξει; Τίποτα. Ίσα ίσα που συντηρείς ακριβώς τη νοοτροπία που λες ότι σιχαίνεσαι.
Και κάτι ακόμα: μην περιμένετε να αλλάξουν τη χώρα μόνο οι 300 της Βουλής. Μια χώρα δεν είναι μόνο η κυβέρνησή της. Μια χώρα είμαστε εμείς. Εσύ, εγώ, ο διπλανός μας.
Βλέπεις ένα σκουπίδι δίπλα στον κάδο; Αν μπορείς, σήκωσέ το και πέταξέ το. Βλέπεις κάποιον να πετάει σκουπίδια από το αυτοκίνητο; Μην το θεωρείς φυσιολογικό. Οδηγείς; Μην παρκάρεις πάνω στη ράμπα επειδή «δύο λεπτά θα κάνω». Βλέπεις έναν ηλικιωμένο όρθιο; Σήκω και δώσε του τη θέση σου. Έχεις επιχείρηση; Πλήρωσε σωστά τον εργαζόμενό σου, δώσε τα ένσημά του και σεβάσου το ωράριό του. Είσαι εργαζόμενος; Κάνε σωστά τη δουλειά για την οποία πληρώνεσαι. Είσαι γονιός; Μάθε στο παιδί σου ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι «κανενός», είναι όλων μας. Βλέπεις μια αδικία; Μίλα. Μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο; Βοήθησέ τον.
Αυτό είναι το λιθαράκι μας.
Και ξέρετε τι άλλο βαρέθηκα; Αυτή τη θεοποίηση του εξωτερικού. «Στη Γερμανία δεν γίνεται αυτό», «Στη Σουηδία είναι αλλιώς», «Στη Νορβηγία είναι όλα τέλεια».
ΟΧΙ. Δεν υπάρχει τέλεια χώρα».
Δεν παρέλειψε να τονίσει πως η ίδια αγαπάει και εκτιμάει την Ελλάδα.
Αναλυτικά η ανάρτησή της:
Θα τα πω χύμα σήμερα, και όποιος γουστάρει, γιατί πραγματικά ΒΑΡΕΘΗΚΑ.
Βαρέθηκα να διαβάζω κάτω από κάθε βίντεο που ανεβάζω για την Ελλάδα: «Καλώς ήρθες στον γιδότοπο, Αλεξάνδρα», «Ήρθες στην Ελλάδα να καταστραφείς», «Γύρισες στην πιο βρώμικη και διεφθαρμένη χώρα», «Εγώ μόλις έρχομαι Ελλάδα, μετά από λίγες μέρες θέλω να φύγω».
Ε, τότε μην έρθεις. Πραγματικά. Υπάρχουν σχεδόν 200 χώρες στον κόσμο, πήγαινε εκεί που νιώθεις καλύτερα. Αλλά σταματήστε να προσπαθείτε να πείσετε και όλους τους υπόλοιπους ότι πρέπει να μισούν την Ελλάδα επειδή τη μισείτε εσείς.
Ρε παιδιά, είστε με τα καλά σας; Ξέρετε μία τεράστια διαφορά που παρατήρησα ζώντας 13 χρόνια στη Νορβηγία; Οι Νορβηγοί μπορεί να γκρινιάζουν, μπορεί να διαφωνούν με την κυβέρνησή τους, μπορεί να υπάρχουν πράγματα που τους ενοχλούν στη χώρα τους, αλλά αγαπάνε και σέβονται τη χώρα τους. Δεν έχω δει αυτή τη μόνιμη ανάγκη να την ξεφτιλίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, να λένε ότι όλα είναι σκ@τά, όλοι είναι άχρηστοι και τίποτα δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει.
Και αναρωτιέμαι: όταν εμείς οι ίδιοι μιλάμε με τέτοιο μίσος για τον τόπο μας, πώς ακριβώς περιμένουμε να γίνει καλύτερος;
Ναι, η Ελλάδα έχει διαφθορά. Ναι, υπάρχει έλλειψη παιδείας σε αρκετούς. Ναι, υπάρχουν χαμηλοί μισθοί, ακρίβεια, προβλήματα στο κράτος, στην υγεία και γενικότερα στην καθημερινότητα. Ποιος τα αρνήθηκε; Άλλο όμως να αναγνωρίζεις τα προβλήματα και να τα καταγγέλλεις και άλλο να έχεις κάνει τη μιζέρια τρόπο ζωής.
Γιατί, αν όλη σου η συνεισφορά είναι να γράφεις όλη μέρα στο Facebook και στο TikTok «μπουρδέλο χώρα», «γιδότοπος», «μόνο στην Ελλάδα αυτά», συγγνώμη, αλλά τι ακριβώς βοήθησες να αλλάξει; Τίποτα. Ίσα ίσα που συντηρείς ακριβώς τη νοοτροπία που λες ότι σιχαίνεσαι.
Και κάτι ακόμα: μην περιμένετε να αλλάξουν τη χώρα μόνο οι 300 της Βουλής. Μια χώρα δεν είναι μόνο η κυβέρνησή της. Μια χώρα είμαστε εμείς. Εσύ, εγώ, ο διπλανός μας.
Βλέπεις ένα σκουπίδι δίπλα στον κάδο; Αν μπορείς, σήκωσέ το και πέταξέ το. Βλέπεις κάποιον να πετάει σκουπίδια από το αυτοκίνητο; Μην το θεωρείς φυσιολογικό. Οδηγείς; Μην παρκάρεις πάνω στη ράμπα επειδή «δύο λεπτά θα κάνω». Βλέπεις έναν ηλικιωμένο όρθιο; Σήκω και δώσε του τη θέση σου. Έχεις επιχείρηση; Πλήρωσε σωστά τον εργαζόμενό σου, δώσε τα ένσημά του και σεβάσου το ωράριό του. Είσαι εργαζόμενος; Κάνε σωστά τη δουλειά για την οποία πληρώνεσαι. Είσαι γονιός; Μάθε στο παιδί σου ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι «κανενός», είναι όλων μας. Βλέπεις μια αδικία; Μίλα. Μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο; Βοήθησέ τον.
Αυτό είναι το λιθαράκι μας.
Και ξέρετε τι άλλο βαρέθηκα; Αυτή τη θεοποίηση του εξωτερικού. «Στη Γερμανία δεν γίνεται αυτό», «Στη Σουηδία είναι αλλιώς», «Στη Νορβηγία είναι όλα τέλεια».
ΟΧΙ. Δεν υπάρχει τέλεια χώρα.
Και σας το λέει ένας άνθρωπος που έζησε 13 ολόκληρα χρόνια στο εξωτερικό, όχι κάποιος που πήγε ένα τετραήμερο ταξιδάκι και γύρισε. Η Νορβηγία έχει πάρα πολλά καλά, πράγματα που θα ήθελα πραγματικά να δω κάποτε και στην Ελλάδα. Έχει όμως και αρνητικά, πολλά, όπως έχει και η Ελλάδα καλά και κακά.
Και όποιος σας παρουσιάζει τη ζωή στο εξωτερικό σαν ένα παραμύθι όπου όλοι πληρώνονται 5.000€, το κράτος λειτουργεί τέλεια, οι άνθρωποι είναι πάντα ευτυχισμένοι και όλα είναι λυμένα, σας παρουσιάζει τη μισή πραγματικότητα.
Γιατί στο εξωτερικό υπάρχουν άνθρωποι μόνοι. Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν δύο δουλειές. Υπάρχουν άνθρωποι που μετράνε τα λεφτά τους. Υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν με το κόστος ζωής. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντέχουν τον καιρό, την απόσταση από την οικογένειά τους και την καθημερινότητα. Όπως υπάρχουν και άνθρωποι που είναι πανευτυχείς εκεί και δεν θα επέστρεφαν ποτέ στην Ελλάδα. Και πολύ καλά κάνουν.
Δεν χρειάζεται όλοι να θέλουμε την ίδια ζωή. Αλλά σεβαστείτε και εμάς που επιλέξαμε να επιστρέψουμε. Σεβαστείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που ζουν καλά στην Ελλάδα.
Γιατί αυτό είναι που βλέπω αυτούς τους μήνες. Έχω γνωρίσει τόσο κόσμο αυτό το καλοκαίρι, ανθρώπους που δουλεύουν, δημιουργούν, έχουν επιχειρήσεις, μεγαλώνουν τα παιδιά τους, ταξιδεύουν όσο μπορούν, βγαίνουν, γελάνε, παλεύουν, δυσκολεύονται κάποιες φορές, αλλά είναι ευτυχισμένοι εδώ.
Και θα σας πω και κάτι που μου είπε μία φωτογράφος που γνώρισα στα Χανιά και μου έμεινε: «Ναι, η ζωή στην Ελλάδα έχει γίνει δύσκολη, ναι, όλα έχουν ακριβύνει, αλλά αντί να κάθομαι όλη μέρα να βρίζω και να κλαίγομαι, ψάχνω τρόπους να εξελιχθώ, να αυξήσω τη δουλειά μου και να κάνω τη ζωή μου καλύτερη».
ΑΥΤΟ.
Δεν σου αρέσει η δουλειά σου; Ψάξε άλλη, αν μπορείς. Δεν πληρώνεσαι όσο αξίζεις; Διεκδίκησε περισσότερα, μάθε κάτι καινούργιο, ψάξε άλλες επιλογές. Δεν βρίσκεις προοπτική εδώ; Δοκίμασε το εξωτερικό.
Αυτό κάναμε κι εμείς. Φύγαμε, δουλέψαμε, ζήσαμε, μάθαμε και κάποιοι από εμάς αποφασίσαμε, μετά από χρόνια, να γυρίσουμε.
Δεν είναι αποτυχία να φύγεις από την Ελλάδα και δεν είναι αποτυχία να επιστρέψεις στην Ελλάδα. Η ζωή δεν είναι διαγωνισμός για το ποια χώρα είναι καλύτερη. Είναι να βρεις πού είσαι ΕΣΥ καλύτερα.
Κι εγώ σήμερα είμαι καλύτερα εδώ.
Και ίσως αυτό είναι που ενοχλεί κάποιους περισσότερο. Ότι γύρισα και δεν μετανιώνω. Ότι βγαίνω έξω και χαίρομαι τον ήλιο. Ότι κάθομαι με την οικογένειά μου και το εκτιμάω. Ότι πηγαίνω στη θάλασσα και σκέφτομαι «πόσο μου είχε λείψει αυτό». Ότι απολαμβάνω έναν καφέ, μια βόλτα, μια αυθόρμητη έξοδο, το να έχω ανθρώπους μου κοντά.
Πράγματα μικρά. Πράγματα που κάποτε ίσως θεωρούσα δεδομένα.
Χρειάστηκε να φύγω από την Ελλάδα για να μάθω να εκτιμώ την Ελλάδα.
Και όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι ξαφνικά θεωρώ ότι η Ελλάδα είναι τέλεια. Θα συνεχίσω να μιλάω για όσα θεωρώ λάθος. Θα συνεχίσω να μιλάω για ακρίβεια, μισθούς, εργασιακές συνθήκες, παιδεία, συμπεριφορές και οτιδήποτε με προβληματίζει.
Γιατί το να αγαπάω έναν τόπο δεν σημαίνει ότι κλείνω τα μάτια στα προβλήματά του. Το αντίθετο. Σημαίνει ότι θέλω να γίνει καλύτερος.
Αλλά αρνούμαι να πιστέψω ότι, για να θεωρούμαι «ρεαλίστρια», πρέπει να ξυπνάω κάθε πρωί και να βρίζω τη χώρα στην οποία επέλεξα να μεγαλώσω τα παιδιά μου.
Και κάτι τελευταίο.
Η Ελλάδα δεν θα αλλάξει επειδή θα γράψουμε άλλες 10.000 φορές «αυτή η χώρα δεν σώζεται». Θα αλλάξει όταν αρχίσουμε να λέμε: «Τι μπορώ να κάνω ΕΓΩ λίγο καλύτερα σήμερα;».
Όχι τι θα κάνει ο άλλος. ΕΓΩ.
Γιατί μπορεί ένας άνθρωπος να μην αλλάξει μια ολόκληρη χώρα, αλλά μπορεί να αλλάξει το ένα μέτρο γύρω του. Και αν το κάνουμε αρκετοί; Ίσως κάποια στιγμή αλλάξουν πολύ περισσότερα από ένα μέτρο.
Οπότε, ναι. Γύρισα στην Ελλάδα. Ξέρω τα προβλήματά της. Δεν ζω σε συννεφάκι. Δεν πιστεύω ότι όλα είναι τέλεια.
Αλλά την αγαπάω, την εκτιμάω και αυτή τη στιγμή απολαμβάνω τη ζωή μου εδώ.
Και δεν πρόκειται να απολογηθώ γι’ αυτό σε κανέναν.
