Τη μεταφορά μεταναστών, των οποίων οι αιτήσεις ασύλου έχουν απορριφθεί και δεν είναι δυνατόν να επιστραφούν άμεσα στις χώρες τους σε δομές (return hubs), στην Αφρική προωθεί η Ελλάδα, από κοινού με τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ολλανδία και τη Δανία.
Η μεταναστευτική πολιτική της χώρας έχει καταστεί πιο αυστηρή το τελευταίο διάστημα, με την αντιπολίτευση να εκφράζει επιφυλάξεις και να ασκεί κριτική στη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Σύμφωνα, ωστόσο, με δημοσκοπικά ευρήματα, η πλειονότητα της κοινής γνώμης εμφανίζεται να στηρίζει τη συγκεκριμένη προσέγγιση, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν αναμένονται ουσιαστικές μεταβολές στη βασική στρατηγική. Αντίθετα, σε ορισμένα πεδία η πολιτική αυτή φαίνεται να ενισχύεται, με το Μέγαρο Μαξίμου να παρέχει πολιτική στήριξη στον αρμόδιο υπουργό Θάνο Πλεύρη.
Σχέδιο για δομές επιστροφής σε τρίτες χώρες
Στο πλαίσιο αυτό, έχει τεθεί σε επεξεργασία σχέδιο συνεργασίας της Ελλάδας με άλλες ευρωπαϊκές χώρες για τη δημιουργία δομών επιστροφής (return hubs) σε χώρες της Αφρικής. Πρόκειται για εγκαταστάσεις εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου θα μεταφέρονται προσωρινά άτομα των οποίων οι αιτήσεις ασύλου έχουν απορριφθεί, με στόχο την επιτάχυνση και καλύτερη οργάνωση της επιστροφής τους στις χώρες καταγωγής.
Η λογική του σχεδιασμού εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια της Ε.Ε. για αποτελεσματικότερη διαχείριση των παράτυπων μεταναστευτικών ροών. Ως παράδειγμα αναφέρεται η συμφωνία Ιταλίας–Αλβανίας, που προέβλεπε τη μεταφορά μεταναστών από την Ιταλία σε κέντρα υποδοχής στην Αλβανία.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, πέραν των νέων αφίξεων, προβλέπεται και επανεξέταση παλαιότερων περιπτώσεων ατόμων που έχουν λάβει άσυλο, ιδίως από χώρες όπως το Πακιστάν, το Μπανγκλαντές, η Συρία, το Ιράκ και η Αίγυπτος, στις περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι δεν συντρέχουν πλέον λόγοι παραμονής. Ο βασικός άξονας της πολιτικής είναι η επιστροφή τόσο νέων όσο και παλαιότερων παράτυπων μεταναστών στις χώρες προέλευσής τους.
Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις οι χώρες καταγωγής δεν αποδέχονται την επιστροφή όλων των υπηκόων τους. Σε αυτό το ενδεχόμενο προβλέπεται η λειτουργία των δομών επιστροφής σε τρίτες χώρες, πρωτοβουλία που προωθεί ομάδα ευρωπαϊκών κρατών με τη συμμετοχή πλέον και της Ελλάδας.
Η ευρωπαϊκή ομάδα συνεργασίας
Στο σχήμα συμμετέχουν η Γερμανία, η Δανία, η Αυστρία και η Ολλανδία, με την Ελλάδα να έχει ενταχθεί πρόσφατα στις σχετικές διαβουλεύσεις. Οι χώρες αυτές έχουν συγκροτήσει επιτροπή εργασίας, η οποία επεξεργάζεται το πλαίσιο εφαρμογής του σχεδίου. Προβλέπεται νέα συνάντηση σε τεχνικό επίπεδο στις Βρυξέλλες, ενόψει της παρουσίασης των προτάσεων στο Συμβούλιο Υπουργών Μετανάστευσης στις 5 Μαρτίου.
Το υπουργείο δεν έχει επιβεβαιώσει τις χώρες όπου ενδέχεται να δημιουργηθούν οι δομές. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουν γίνει επαφές με την Κένυα, ενώ συζητήσεις φέρονται να εξετάζονται και με την Ουγκάντα και τη Ρουάντα, χωρίς να αποκλείεται η συμμετοχή και άλλων χωρών.
Στις δομές αυτές θα μεταφέρονται άτομα των οποίων οι αιτήσεις ασύλου απορρίπτονται, ανεξαρτήτως του χρόνου παραμονής τους στην Ελλάδα. Η εφαρμογή του μέτρου θα αφορά αποκλειστικά τις χώρες που συμμετέχουν στο συγκεκριμένο ευρωπαϊκό σχήμα.
Η ελληνική συμμετοχή
Η ένταξη της Ελλάδας στην ομάδα χωρών της Βόρειας Ευρώπης έχει ερμηνευθεί ως αποτέλεσμα διαβουλεύσεων που προηγήθηκαν. Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο βασικοί παράγοντες συνέβαλαν στη συμμετοχή της χώρας:
Πρώτον, οι χώρες που τηρούν αυστηρότερη στάση στο μεταναστευτικό θεωρούν ότι η ελληνική πλευρά κινείται σε αντίστοιχη κατεύθυνση, γεγονός που διευκόλυνε τον διάλογο.
Δεύτερον, τα συγκεκριμένα κράτη αποτελούν αποδέκτες δευτερογενών μεταναστευτικών ροών. Η ελληνική επιχειρηματολογία βασίστηκε στο ότι, ως χώρα πρώτης υποδοχής, η Ελλάδα επηρεάζει άμεσα τις μετακινήσεις προς την υπόλοιπη Ευρώπη και, συνεπώς, οφείλει να συμμετέχει στη διαμόρφωση λύσεων που στοχεύουν στη συνολική αντιμετώπιση του ζητήματος.
Το σχέδιο παραμένει υπό επεξεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τις τελικές αποφάσεις να αναμένονται μετά την ολοκλήρωση των σχετικών διαβουλεύσεων.
Πηγή: Καθημερινή
